Liever een slecht theaterstuk dan een blog van Reinder

Persoonlijk zie ik liever een matige (of slechte desnoods) voorstelling in mijn Theater Castellum dan dat ik me door een oeverloos lang, saai blog van Reinder Koornstra moet worstelen. Zelfs bij een slecht theaterstuk, vind ik altijd wel iets dat me raakt, positief dan wel negatief. Theater is emotie, je eigen ik vinden, ontroerd of geroerd worden en tegelijk is het voor mij een geweldige inspiratie. Dat kan je van Reinder niet zeggen, hij heeft weinig langspeelplaten om te laten horen, al probeert hij wel overal wat verstand van te hebben. Retail, natuurlijk, maar zelfs over afval weet hij een woordje mee te brallen. En ja, zelfs over mijn Theater Castellum heeft hij al jarenlang een volhardende mening.

Langzaam opbouwen
Ooit zag ik Ronald Goedemondt, nu een van ’s lands beste cabaretiers, in een matig gevulde kleine zaal van het theater aan het Rijnplein. Een jaar later puilde dat prachtige kleine zaaltje uit en weer een jaar later vulde hij met gemak de grote zaal. Jarenlang alweer staat hij aan de top en zijn nieuwste show overtreft (volgens de Volkskrant) al zijn voorgaande voorstellingen. Beter nog dan zijn niet te overtreffen voorlaatste voorstelling. Zo gaat dat dus met theater. Je moet klein beginnen, veel spelen en ervaring opdoen, met hard werken je publiek winnen en zo langzaam groeien. Velen redden het zo, velen niet en diens namen komen niet meer op een affiche voor. Weer anderen genieten van het spelen in die kleine zaaltjes, gewoon omdat er dan beter contact is met het publiek. Het hoeft niet altijd groots, misschien wel juist niet.

Leren presenteren
Ik zag prachtstukken (Op bezoek bij meneer Green, bijvoorbeeld) die veel emoties bij me losmaakten en merkte (helaas) ook dat de zaal matig gevuld was. Maakt dat anderen tot cultuurbabaren? Welnee, misschien wisten ze er niets van, was er geen tijd of is theater gewoon te duur. Alles zal wel meespelen waarom mensen wel of niet een theater bezoeken. Onbekend misschien, te elitair? Ook dat is een mogelijkheid, daar moeten we dan wat aan doen. Om te beginnen om kinderen te laten ervaren hoe het is om naar het theater te gaan, om even uit je eigen belevingswereld te stappen en ik vind dat we kinderen meer zelf theater moeten laten maken. Goed om over verlegenheid te stappen, je leren te presenteren en … Verzin zelf nog maar wat.

Stop met rendementsdenken
De oplossing van Reinder ligt op een ander vlak. Het liefst ziet hij het theater verdwijnen en dat de theaterbezoekers de saaie voorstellingen bezoeken die de Alphense kerken presenteren. Overigens treden daar goede koren op die in het theater niet zouden misstaan, maar dat ter zijde. Het theater laten verdwijnen, is eeuwige zonde, met een theater in de stad is niets mis en dat daar geld bij moet, heeft mijn zegen. Als het gaat om kunst en cultuur moeten we maar eens stoppen met dat verdomde rendementsdenken. We moeten artiesten de kans geven zich op het toneel te ontplooien en de gemeente moet samen met de directeur zorgen voor een goede en gezonde bedrijfsvoering en er daarnaast voor zorgen dat Alphenaren, en vooral kinderen, voordelig kennis kunnen maken met het theater. Grote kans dat de inwoners dan zelf hun weg vinden naar het theater en dan kunnen ze in de pauze desnoods die betweterige blogs van Reinder lezen. Mag, maar hoeft natuurlijk niet.