De verpakker moet maar betalen

Mijn gemeente, in casu de collegeleden, is een aanbestedingsprocedure begonnen om de inwoners per weggegooide zak afval te laten betalen. Nu scheiden we de boel, papier, glas, metaal en pakken en dan ook nog plastic. Wat rest, is het restafval en daar draait het nu om. Voor al het afval heeft de burger de bekende, verrijdbare containers, of ze pleuren het gewoon in de ondergrondse containers. Hoogbouw hoeft trouwens niks te scheiden. De bedoeling is natuurlijk het afval scheiden te bevorderen en het restafval te verminderen. Het principe, de vervuiler betaalt dus.

Lagere kosten, of juist hoger
Wat hergebruikt wordt, kan geld opleveren: afval is geld waard. Groen-, fruit- en tuinafval verandert in compost en oud papier wordt weer nieuw papier. Van plastic afval worden weer plastic dingen gemaakt. Op zich niet vreemd dus om mensen te laten betalen voor hun restafval. Is dat veel dan betaal je meer, zo niet dat zijn de kosten lager. Winst dus. Tenminste, het zou winst kunnen zijn. Alles hangt af van wat je per kilo restafval (of worden de kosten berekend over het aantal malen dat je de ondergrondse container opent?) moet betalen. Eigenlijk een simpel en doeltreffend principe. Of het een motivatie is om beter afval te gaan scheiden, hangt ook af van hoe gevuld de portemonnee is? Of denk je, het zal wel mijn tijd duren en neem je die extra kosten gewoon voor je rekening. Hooguit een biefstukje of twee minder per maand.

Downgradable
Maar Fred, dit is koren op jouw molen natuurlijk. Jij scheidt zo goed afval toch? Nu denk ik van wel, maar hoeveel me dat gaat ‘opleveren’, is de vraag. Ik lever mijn afval gescheiden in, puur omdat ik vind dat zoiets moet, uit principe. Mijn probleem is ook niet zozeer het restafval, maar wel het plastic. Koop voor de gein eens een pakje schroeven bij en van onze geweldige doe-het-zelfzaken. Of koop iets in welke winkel dan ook, het plastic lacht je tegemoet. Plastic is de doodsteek voor ons milieu. De schuld daarvoor ligt bij de fabrikanten. Verpakken is goed en handig, bevordert de productie en de verkoop. Verpakkingen zijn een onderdeel van ons economisch bestel. Wil je dat aanpakken, echt het plastic verminderen, dan is er maar een oplossing. De fabrikanten aanpakken middels een vette belasting op plastic verpakkingen. De verpakker betaalt dus. Nog een dingetje: plastic is recyclebaar, maar downgradable. Dat wil zeggen dat het vervolgproduct alleen van een lagere kwaliteit kan zijn. Waarschijnlijk eindigt alles wat van plastic is als paaltje voor langs de weg. Oh ja, plastic is een restproduct van de oliewinning, dus de kosten van plastic mag je gerust daarmee verrekenen.

Afval van bovenaf beperken
Afval scheiden moet niet opgelegd worden, het moet onderdeel worden van ons bestaan. Er is maar één aarde en daar moeten we zuinig mee omgaan, veel zuiniger dan onze voorouders in ieder geval. We weten nu meer en kunnen veel meer. Te laat is het nooit. Waar we vanaf moeten is het plastic en alle andere nutteloze verpakkingen. Wat niet gemaakt hoeft te worden, hoeven we ook niet te recyclen. De afvalberg dus van bovenaf beperken, bij de fabrikanten dus. En geef toe, waarom zou je een plastic bakje met dertig schroeven kopen, als je er maar drie nodig hebt? En dan heb ik het niet eens over het asociale gedrag dat deze regelgeving in de hand gaat werken. We dumpen met de auto liever ergens het afval, verstoken daarvoor dure en kostbare benzine, maar verdomme, we gaan niet betalen voor ons restafval.