Staande ovatie
je was wars van sterallures
teveel woorden waren overbodig
jouw devies was doen.
Je deed het allemaal
klagen deed je nooit
moederen deed je voor iedereen
Toch verdien je meer
meer dan jezelf vermoedt
je vroeg er nooit om
maar je verdient alle eer
Wat jij verdient is een absoluut eerbetoon
Jij verdient een staande ovatie.
Nieuwdag
spiegelen zich
dag in, dag uit
De blik vermoeid
na een verstoorde nacht
de ochtend gloort
Haren grijs en
rug recht
een hangende buik
De blik oprecht
eerlijk en
direct uit het hart
Diep kijk ik in mijn ogen
als ik kon schudde ik me de hand
gelukkig Nieuwdag
Gedicht
Strepen door de lucht,
schieten door sterrenpracht.
Ontvlammend, verlichtend,
de donkere nacht versierd.
Snelle, gele strepen,
jagen door het duister.
Ver daar beneden, ineens
een wereld in vuur en vlam.
Feestelijk vuur dartelt
naar onbekende doelen.
Een nacht die ontploft,
in dood en verderf.
Ik dacht vuurwerk.
Gedicht
De roos
De knop
nog niet helemaal open
maar in een vaas
met wat water
komt dat wel
(c) Fred van Rooij
Gedicht
Het is net alsof ik je creëer
naar wat ik wil
mijn ontwerp en
rondingen
?n ideaalbeeld zoals ik je zie
Zacht en
glad
mijn handen
en jij
warm en geduldig
Soepele handen
draaien rondjes
zoeken een weg
over je lichaam
langs de steven van je lijf
Stil lig je
vermoeid
uitgeput en
op
een kreunen klinkt
Olie stroomt
in je poriën
glad als ijs
boetseer ik
weer leven in je
Stress stroomt weg
vermoeide spieren
warmen op
leven keert terug
een glimlach
Het dof verdwijnt
uit je ogen
de lach die doorbreekt
je reagerende lichaam
kippenvel
Zonder woorden
spreek ik je toe
en jij mij
nu, verdwijnt de kou
ik heb je lief
Fred van Rooij, 2006
Gedicht
Zee
Als je de maan reflecteert
ben je mooi en lieflijk
Maar met één zucht
ontsteek je in woede
Ik ken je
Je kracht is verwoestend
vernietigend zelfs
Samen met vriend wind
Onverslaanbaar
Ik benader je met respect
want ik ken je
Je woede en geweld
maar soms zo mak als een kind
Ik zwom in je en
voer op je
Soms was je lief
vaak ook niet
Ik ken je
en heb je lief
(c) Fred van Rooij
Gedicht
Time out
Even rust,
op adem komen,
en dan,
weer vol er tegen aan.
(c) Fred van Rooij
Gedicht
Op straat
Woorden gevonden
Zomaar ergens op straat
Niemand wilde ze hebben
Ik wel
Ik raapte ze op en
Legde ze naast elkaar
En kijk
Zomaar ineens
Vormen ze een paar
Ik hoefde niets te doen
Ze lagen gewoon daar
op straat
(c) Fred van Rooij - 2004
Geschreven voor basisschool 'Het Palet', ten behoeve van de Gedichtenweek 2004
Gedicht
Thuis
Niet thuis,
toch voelt het zo.
Niet mijn bed,
toch slaap ik er graag.
Niet mijn zoon,
toch steelt hij mijn hart.
Niet mijn vrouw,
toch voelt het goed.
Niet mijn huis,
wel thuis!
Fred van Rooij - 2004
Gedicht
Waar ben je
Je huid voel ik gloeien,
zweetdruppels op je rug.
Hijgend je adem tegen mijn oor.
Je hete lichaam drukt me plat.
Overal voel ik je.
Je tong en handen.
Ik kan niet anders.
En geef me over.
Het hoogtepunt nadert.
Je adem versnelt.
Ik verstar en
verkramp.
Ogen open.
Waar ben je.
Het bed is leeg.
Zelfs je geur ontbreekt.
Was het dan een droom.
Een droom van verlangen.
Verlangen naar jou.
Jij, die er niet is.
Fred (1964)
