Fred van Rooij | woord & beeld

Bijzonder is het wel denk ik. Dat je een puntgave Vliegenzwam (Amanita muscaria) vindt langs een geasfalteerd wandelpad, waar behoorlijk wat wandelaars met kinderen lopen. Normaliter redden die paddenstoelen het niet. Deze wel en dat is dan leuk wandelen. 

Op de onderste foto staan Witte weidetrechterzwammen, ook puntgaaf en gewoon mooi. En altijd leuk als je er tegenaan loopt, terwijl je niet aan het speuren bent.

 Ze hebben de kettingen en dus de zitting van de schommel over de lat van de slingerapparaat gegooid zodat het zitplankje hoog hangt. Dat levert de jongens de benodigde ruimte om een balletje te trappen op het speelplaatsje. Voetballen doen de jongens er altijd al. Alleen is de ruimte die nu beschikbaar is, minder dan vroeger. Vooral de schommel is een gruwel in het oog van de voetballer.

Veel stelt het speelplaatsje aan de Javastraat niet voor. Een ronddraaiding, rekstokken en een schommel. Eronder liggen donkerrode tegels van rubber. De rest is betegeld met inspiratieloze, grijze tegels. Twee bruine banken en twee vuilnisbakken maken het plaatje compleet. De speelplaats is ingeklemd tussen de achterzijde van de Willemstraat en de flats aan de Frederik Hendrikstraat. Oude flats en nog oudere huizen.

Nee, het was geen filelopen zondag in het natuurgebied Naardermeer, maar toen ik na het rondje weer bij mijn auto terugkeerde stond de parkeerplaats vol, zeker twintig auto's. Bij mijn vertrek, een paar uur, eerder op de ochtend, stond er slechts een andere wagen. Het is dus bekend, zeker bij de incrowd, dat het natuurgebied veel moois te bieden heeft.

Het blauwe water straalt je tegemoet. Maar dat Caraïbische blauwe water is niet echt blauw, dat is de ondergrond van het zwembad wel. De zijkanten trouwens ook. Vrolijk blauw, het geeft direct een fijn gevoel, en dat wil je in een zwembad. De ondergrond van het bassin bestaat niet uit tegels maar een soort beton, ruw en onmogelijk om op uit te glijden. Er zijn drie baden: het pierenbadje, in Hazerswoude-Dorp apenbad genoemd, het ondiepe bad voor de zwemdiplomalozen en het grote bad, met in het midden een lijn dat de scheiding tussen diep en ondiep aangeeft. Oftewel, hier duiken en daar niet. Voor de prille liefdes en ouders zijn er twee ligweiden, een kleintje en een grote waar ook gesport kan worden. Langs de kant, in het winkeltje en achter de kassa staan en zitten mensen op leeftijd met op hun shirt het woord 'vrijwilliger'. Zij zijn de drijvende krachten achter dit zwembad dat ondanks de barre economische tijden nog steeds bestaat. 

Zwembad De Hazelaar is Hazerswoude-Dorp is nog een ouderwets buitenzwembad, waarvan je er nog maar weinig ziet tegenwoordig. Wie herinnert zich zwembad De Hoorn, het oude buitenbad aan de Van Foreestlaan in Alphen aan den Rijn nog? Inderdaad met Joel Kaltenecker als badmeester. De man in het in het witte pakje die als een generaal met een fluitje (met erwt) de menigte zwemmers in het gareel moest houden. De Hoorn was een mooi zwembad met een grote ligweide en mooie baden, en eigenlijk altijd druk. Met mooi weer dan, met slecht weer is er geen ruk aan. Een echte Kaltenecker is er niet in Hazerswoude-Dorp. Geen hoge stoel met een fluitende commandant, maar gezellige dames die vanaf de kant de boel in de gaten houden en soms een pleister plakken terwijl ze weten dat die pleister in een mum van tijd loslaat in het water. Maar ach, een pleister helpt tegen de pijn. 

In het oude De Hoorn, of nu nog steeds in De Hazelaar, was (is) het mogelijk je een hele dag te vermaken. Met een lekker weertje leg je je spullen neer en geniet van wat er te genieten valt: zwemmen, spelen, friet en natuurlijk ijs. Een echt dagje uit. Even naar het nieuwe De Hoorn (hoelang staat dit zwembad er alweer?) is anders. Dat is geen dagje uit, maat gewoon even 'gaan zwemmen'. Het voelt er snel vol, alles gaat snel, vooral het water, en binnen is het bedompt. Toegeven, de glijbaan is leuk net als de draaikolk, maar dat heb je na een uur ook wel gezien. In het recreatiebad is verder gewoon te weinig ruimte om te klooien, voor kinderen dan. Ik ben liever lui dan moe, laat mij maar rusten. Liefst op een heerlijk grasveld. 

Ach, u kent me, ik vind vooruitgang niet altijd een vooruitgang. Dus kom op, terug met die ouderwetse openluchtzwembaden. En in de winter? Simpel, schaatsen. Maar dan wel op echt ijs natuurlijk.