Gedecoreerde donuts
Sommige mensen zijn compleet van de pot gerukt
Randdebielen zijn het en een ander woord kan ik echt niet verzinnen. Nee, niet netjes van me zo te praten en ja, ik weet ook wel dat het een soort youp-van-het-hek-woordje is. Maar het zegt wel precies wat ik voel.
Kijk, ik vind het best dat mensen gaan wandelen. Sterker nog: ik moedig het aan. Niets is beter voor een mens dan de paden op en de lanen in. Het is een vorm van meditatie, hoofdje leeg en je kunt de booming economie weer aan. Mocht je dat willen trouwens. En als je gaat wandelen, zoals ik deed in de Kaapse Bossen op de Utrechtse Heuvelrug, is het geen probleem om wat lekkers mee te nemen. Gedecoreerde donuts bijvoorbeeld, 3,45 euro bij Albert Heijn. Niet mijn keus, maar oké.
Dat je dan die dikmakers opeet in het gebied met de naam Hoog Moersbergen, prima. Maar om dan het plastic omhulsel op te hangen op een bordje, slaat werkelijk nergens op. Je sleurt het mee daar naar toe, sleur het dan ook gewoon mee terug. Deze actie vind ik debiel en kan ik met geen mogelijkheid begrijpen. Vandaar, randdebielen. Het gekke is nog, dat ik bijna geen mens ben tegengekomen en de openbare weg toch best wel een stukje tippelen is. Dus, denk ik dan maar, waren het geen jongeren. Die willen hangen en willen daarvoor niet te ver lopen. Maar goed, bewijs heb ik niet. Randdebielen, jong of oud. Dat zijn het wel.
Oh ja, en dan heb ik het nog niet over dat ongebruikte maandverbandje – goedkoop merk trouwens – dat los in het bos lag. Vast uit de tas gevallen, hè dames. Als het dan zo lastig is die rommel in je tas te houden, plak het dan ergens waar het goed zit en duw die vleugels stevig aan. Dan raak je het ook niet kwijt.
Randdebielen zijn het en een ander woord kan ik echt niet verzinnen. Nee, niet netjes van me zo te praten en ja, ik weet ook wel dat het een soort youp-van-het-hek-woordje is. Maar het zegt wel precies wat ik voel.
Kijk, ik vind het best dat mensen gaan wandelen. Sterker nog: ik moedig het aan. Niets is beter voor een mens dan de paden op en de lanen in. Het is een vorm van meditatie, hoofdje leeg en je kunt de booming economie weer aan. Mocht je dat willen trouwens. En als je gaat wandelen, zoals ik deed in de
Kaapse Bossen op de
Utrechtse Heuvelrug, is het geen probleem om wat lekkers mee te nemen.
Gedecoreerde donuts bijvoorbeeld, 3,45 euro bij Albert Heijn. Niet mijn keus, maar oké.
Dat je dan die dikmakers opeet in het gebied met de naam
Hoog Moersbergen, prima. Maar om dan het plastic omhulsel op te hangen op een bordje, slaat werkelijk nergens op. Je sleurt het mee daar naar toe, sleur het dan ook gewoon mee terug. Deze actie vind ik debiel en kan ik met geen mogelijkheid begrijpen. Vandaar, randdebielen. Het gekke is nog, dat ik bijna geen mens ben tegengekomen en de openbare weg toch best wel een stukje tippelen is. Dus, denk ik dan maar, waren het geen jongeren. Die willen hangen en willen daarvoor niet te ver lopen. Maar goed, bewijs heb ik niet. Randdebielen, jong of oud. Dat zijn het wel.
Oh ja, en dan heb ik het nog niet over dat ongebruikte
maandverbandje – goedkoop merk trouwens – dat los in het bos lag. Vast uit de tas gevallen, hè dames. Als het dan zo lastig is die rommel in je tas te houden, plak het dan ergens waar het goed zit en duw die vleugels stevig aan. Dan raak je het ook niet kwijt.
Het blauwe water straalt je tegemoet. Maar dat Caraïbische blauwe water is niet echt blauw, dat is de ondergrond van het zwembad wel. De zijkanten trouwens ook. Vrolijk blauw, het geeft direct een fijn gevoel, en dat wil je in een zwembad. De ondergrond van het bassin bestaat niet uit tegels maar een soort beton, ruw en onmogelijk om op uit te glijden. Er zijn drie baden: het pierenbadje, in Hazerswoude-Dorp apenbad genoemd, het ondiepe bad voor de zwemdiplomalozen en het grote bad, met in het midden een lijn dat de scheiding tussen diep en ondiep aangeeft. Oftewel, hier duiken en daar niet. Voor de prille liefdes en ouders zijn er twee ligweiden, een kleintje en een grote waar ook gesport kan worden. Langs de kant, in het winkeltje en achter de kassa staan en zitten mensen op leeftijd met op hun shirt het woord 'vrijwilliger'. Zij zijn de drijvende krachten achter dit zwembad dat ondanks de barre economische tijden nog steeds bestaat.
Zwembad De Hazelaar is Hazerswoude-Dorp is nog een ouderwets buitenzwembad, waarvan je er nog maar weinig ziet tegenwoordig. Wie herinnert zich zwembad De Hoorn, het oude buitenbad aan de Van Foreestlaan in Alphen aan den Rijn nog? Inderdaad met Joel Kaltenecker als badmeester. De man in het in het witte pakje die als een generaal met een fluitje (met erwt) de menigte zwemmers in het gareel moest houden. De Hoorn was een mooi zwembad met een grote ligweide en mooie baden, en eigenlijk altijd druk. Met mooi weer dan, met slecht weer is er geen ruk aan. Een echte Kaltenecker is er niet in Hazerswoude-Dorp. Geen hoge stoel met een fluitende commandant, maar gezellige dames die vanaf de kant de boel in de gaten houden en soms een pleister plakken terwijl ze weten dat die pleister in een mum van tijd loslaat in het water. Maar ach, een pleister helpt tegen de pijn.
In het oude De Hoorn, of nu nog steeds in De Hazelaar, was (is) het mogelijk je een hele dag te vermaken. Met een lekker weertje leg je je spullen neer en geniet van wat er te genieten valt: zwemmen, spelen, friet en natuurlijk ijs. Een echt dagje uit. Even naar het nieuwe De Hoorn (hoelang staat dit zwembad er alweer?) is anders. Dat is geen dagje uit, maat gewoon even 'gaan zwemmen'. Het voelt er snel vol, alles gaat snel, vooral het water, en binnen is bedompt. Toegeven, de glijbaan is leuk net als de draaikolk, maar dat heb je na een uur ook wel gezien. In het recreatiebad is verder gewoon te weinig ruimte om te klooien, voor kinderen dan. Ik ben liever lui dan moe, laat mij maar rusten. Liefst op een heerlijk grasveld.
Ach, u kent me, ik vind vooruitgang niet altijd een vooruitgang. Dus kom op, terug met die ouderwetse openluchtzwembaden. En in de winter? Simpel, schaatsen. Maar dan wel op echt ijs natuurlijk.
Het blauwe water straalt je tegemoet. Maar dat Caraïbische blauwe water is niet echt blauw, dat is de ondergrond van het zwembad wel. De zijkanten trouwens ook. Vrolijk blauw, het geeft direct een fijn gevoel, en dat wil je in een zwembad. De ondergrond van het bassin bestaat niet uit tegels maar een soort beton, ruw en onmogelijk om op uit te glijden. Er zijn drie baden: het pierenbadje, in Hazerswoude-Dorp apenbad genoemd, het ondiepe bad voor de zwemdiplomalozen en het grote bad, met in het midden een lijn dat de scheiding tussen diep en ondiep aangeeft. Oftewel, hier duiken en daar niet. Voor de prille liefdes en ouders zijn er twee ligweiden, een kleintje en een grote waar ook gesport kan worden. Langs de kant, in het winkeltje en achter de kassa staan en zitten mensen op leeftijd met op hun shirt het woord 'vrijwilliger'. Zij zijn de drijvende krachten achter dit zwembad dat ondanks de barre economische tijden nog steeds bestaat.
Zwembad De Hazelaar is Hazerswoude-Dorp is nog een ouderwets buitenzwembad, waarvan je er nog maar weinig ziet tegenwoordig. Wie herinnert zich zwembad De Hoorn, het oude buitenbad aan de Van Foreestlaan in Alphen aan den Rijn nog? Inderdaad met Joel Kaltenecker als badmeester. De man in het in het witte pakje die als een generaal met een fluitje (met erwt) de menigte zwemmers in het gareel moest houden. De Hoorn was een mooi zwembad met een grote ligweide en mooie baden, en eigenlijk altijd druk. Met mooi weer dan, met slecht weer is er geen ruk aan. Een echte Kaltenecker is er niet in Hazerswoude-Dorp. Geen hoge stoel met een fluitende commandant, maar gezellige dames die vanaf de kant de boel in de gaten houden en soms een pleister plakken terwijl ze weten dat die pleister in een mum van tijd loslaat in het water. Maar ach, een pleister helpt tegen de pijn.
In het oude De Hoorn, of nu nog steeds in De Hazelaar, was (is) het mogelijk je een hele dag te vermaken. Met een lekker weertje leg je je spullen neer en geniet van wat er te genieten valt: zwemmen, spelen, friet en natuurlijk ijs. Een echt dagje uit. Even naar het nieuwe De Hoorn (hoelang staat dit zwembad er alweer?) is anders. Dat is geen dagje uit, maat gewoon even 'gaan zwemmen'. Het voelt er snel vol, alles gaat snel, vooral het water, en binnen is het bedompt. Toegeven, de glijbaan is leuk net als de draaikolk, maar dat heb je na een uur ook wel gezien. In het recreatiebad is verder gewoon te weinig ruimte om te klooien, voor kinderen dan. Ik ben liever lui dan moe, laat mij maar rusten. Liefst op een heerlijk grasveld.
Ach, u kent me, ik vind vooruitgang niet altijd een vooruitgang. Dus kom op, terug met die ouderwetse openluchtzwembaden. En in de winter? Simpel, schaatsen. Maar dan wel op echt ijs natuurlijk.
