Het is leuk om te lezen hoe mijn medestrijders vooraf deze No Impact Week zich suf kochten aan biologische producten. Iets waar ze voorheen nooit mee bezig waren, of zichzelf de vraag stelden: wat koop ik eigenlijk? Ik begrijp ze wel, maar ergens vind ik het raar. Maar goed, ook ik ben ooit begonnen. Maar beginnen is geen kunst, volhouden wel.
Ik denk dat het iets van 10 jaar geleden is begonnen met een zeurende dochter die waarschijnlijk op school iets had gehoord over het milieu. En zo kwam dus wekelijks een fruit- en groententas van Odin in huis. Het begin van mijn groene leven en voor het eerst dat ik in de Groene Winkel kwam. Een winkel die mijn dochter nu gemakkelijk binnen loopt, geen vrees. Ze weet dat biologisch beter is voor mens en milieu. En, ze is er grotendeels mee opgevoed. Dat gegeven maakt volgens mij ook dat een betere wereld bij de opvoeding van kinderen ligt.
Eenmaal per week doe ik boodschappen, bij de Groene Winkel en bij Appie en bij die laatste koop ik ook zoveel biologisch spul. In al die jaren is dat een gewoonte geworden en erger ik me mateloos aan de weinige hoeveelheid goede producten in de winkel. Waarom niet een wet die elke supermarkt verplicht om voor ieder product minstens een biologische tegenhanger te verkopen. Geef een mens in ieder geval een keus. En, wat mij betreft, zet al die biologische producten bij elkaar in een hoek dan hoef ik ook niet door die hele winkel te crossen. Naar Appie ga ik trouwens met de auto, dat wordt dus deze week Hoogvliet. Te lopen.
De No Impact Week is dus lastig voor me, wat moet ik nog meer doen? Ik ben een man en douche al niet erg lang. Oké, geen tandenpoetsen meer onder de douche. Dat helpt iets. Die ene kachel in huis iets lager, en niet te veel lampen aan. De was moet ik gewoon doen, maar die droger? Dat zou een flinke slok op een borrel schelen. Ware het niet dat ik geen wasrekje heb. Drogen doe ik wel in de goedkope-stroom-periode, maar dat bespaart natuurlijk niets. Wel is mijn elektriciteit groen, net als mijn gas, Greenchoice dus.
Wat ik wel kan doen en doe, is mijn auto laten staan. Als ik de Kangoo neem kan ik later vertrekken naar werk en ben er ook vroeger. Nu stap ik rond 7 uur de deur uit en sjok naar het station, vandaar naar Leiden en Nieuw-Vennep waar het kantoor staat. Ook daar weer even 10 à 15 minuten lopen. Heeft een voordeel, zo kom ik ook in de buurt van de 10 duizend stappen om te voldoen aan de bewegingseis. Nadeel is het ritme. Even omdraaien in bed kan niet meer. Maar met dit weer prima te doen.
Lees meer op deze site.
