De eerste dag van mij No Impact Week stond in het teken van vervoer. De auto is een no go item dus wat rest is het openbaar vervoer en daar is over het algemeen niets mis mee. Ik moest naar Den Bosch voor een diner met familie in een goed Bosch restaurant, ook niets mis mee. De trein dus terwijl de kinderen met aanhang in twee auto's naar het zuiden trokken.
Zondag betekende dat dus met de bus naar Bodegraven omdat er gewerkt werd aan het spoor en verder met de trein. Prima, tot Utrecht Centraal dan. Een wisselstoring hield alle treinen vast en ik zag mijn maaltijd aan mijn neus voorbijgaan. En dat whatsappte ik naar dochterlief die subiet haar vriend op de snelweg liet keren. En zo stond er, na een half uur wachten, een Ford Ka voor me en was ik op tijd aan tafel. Als het gaat om de spelregels van deze week, een vreselijke fout natuurlijk. Maar mijn excuus is: wat kon ik anders?
Ik kan niet anders zeggen dat de tomatensoep, papardelle uitstekend smaakte. Biologisch? Geen flauw idee eigenlijk. Maar smakelijk was het in ieder geval wel. Zelfgemaakte pasta smaakt namelijk honderdmaal beter dan die zooi in zakjes uit de supermarkt. Die gebruik ik overigens wel thuis, want een pastamaker ben ik niet.
Terwijl ik dit nu type, brand er een spaarlamp en een bureaulamp in huis en voor de rest snort de kachel en de computer. Eigenlijk zoals altijd. Nee, niet helemaal waar: ik heb een grote zonde en dat is mijn waterbed dat uiteraard te veel stroom verbruikt. Maar die zet ik maar niet uit, te koud dan in bed. Wat wel weer positief is de secretaire die hier nu binnen staat en al een leven oud is en mijn leven ook nog mee kan. En hopelijk daarna nog bij iemand anders in huis dienst kan doen.
Lees meer op deze site.
