Het blauwe water straalt je tegemoet. Maar dat Caraïbische blauwe water is niet echt blauw, dat is de ondergrond van het zwembad wel. De zijkanten trouwens ook. Vrolijk blauw, het geeft direct een fijn gevoel, en dat wil je in een zwembad. De ondergrond van het bassin bestaat niet uit tegels maar een soort beton, ruw en onmogelijk om op uit te glijden. Er zijn drie baden: het pierenbadje, in Hazerswoude-Dorp apenbad genoemd, het ondiepe bad voor de zwemdiplomalozen en het grote bad, met in het midden een lijn dat de scheiding tussen diep en ondiep aangeeft. Oftewel, hier duiken en daar niet. Voor de prille liefdes en ouders zijn er twee ligweiden, een kleintje en een grote waar ook gesport kan worden. Langs de kant, in het winkeltje en achter de kassa staan en zitten mensen op leeftijd met op hun shirt het woord 'vrijwilliger'. Zij zijn de drijvende krachten achter dit zwembad dat ondanks de barre economische tijden nog steeds bestaat.
Zwembad De Hazelaar is Hazerswoude-Dorp is nog een ouderwets buitenzwembad, waarvan je er nog maar weinig ziet tegenwoordig. Wie herinnert zich zwembad De Hoorn, het oude buitenbad aan de Van Foreestlaan in Alphen aan den Rijn nog? Inderdaad met Joel Kaltenecker als badmeester. De man in het in het witte pakje die als een generaal met een fluitje (met erwt) de menigte zwemmers in het gareel moest houden. De Hoorn was een mooi zwembad met een grote ligweide en mooie baden, en eigenlijk altijd druk. Met mooi weer dan, met slecht weer is er geen ruk aan. Een echte Kaltenecker is er niet in Hazerswoude-Dorp. Geen hoge stoel met een fluitende commandant, maar gezellige dames die vanaf de kant de boel in de gaten houden en soms een pleister plakken terwijl ze weten dat die pleister in een mum van tijd loslaat in het water. Maar ach, een pleister helpt tegen de pijn.
In het oude De Hoorn, of nu nog steeds in De Hazelaar, was (is) het mogelijk je een hele dag te vermaken. Met een lekker weertje leg je je spullen neer en geniet van wat er te genieten valt: zwemmen, spelen, friet en natuurlijk ijs. Een echt dagje uit. Even naar het nieuwe De Hoorn (hoelang staat dit zwembad er alweer?) is anders. Dat is geen dagje uit, maat gewoon even 'gaan zwemmen'. Het voelt er snel vol, alles gaat snel, vooral het water, en binnen is het bedompt. Toegeven, de glijbaan is leuk net als de draaikolk, maar dat heb je na een uur ook wel gezien. In het recreatiebad is verder gewoon te weinig ruimte om te klooien, voor kinderen dan. Ik ben liever lui dan moe, laat mij maar rusten. Liefst op een heerlijk grasveld.
Ach, u kent me, ik vind vooruitgang niet altijd een vooruitgang. Dus kom op, terug met die ouderwetse openluchtzwembaden. En in de winter? Simpel, schaatsen. Maar dan wel op echt ijs natuurlijk.

