Fred van Rooij | woord & beeld

Zij schreef er een boek over: Keerpunt Alaska. Een land dat nog echt onherbergzaam en dodelijk kan zijn. Maar ook mooi. Jolanda Linschooten doorkruiste het land met hem: per fiets, te voet en per kano. Een reis met uitersten, waar ze helemaal op elkaar waren aangewezen. Lovers, maar ook een team, anders red je het niet daar. Zij besloot na de reis haar leven een drastische wending te geven. Daar, ver weg in het hoog op de aardbol gelegen land, nam ze de beslissing. Geen juf meer, maar fotograaf en schrijfster. Nu reizend met outdoorstuf waar ik een beetje (heel zacht uitgedrukt) jaloers op ben.

Maar Alaska is ook het land van de film Into the wild. Ik zag dit weekend de film weer staan in de videotheek, waar overigens alleen dvd's stonden. Chris McCandless vertrok na school naar dit land omdat hij genoeg had van deze maatschappij. Hij kwam, vond een lege bus als woonplaats, zag, overwon, maar verloor uiteindelijk de strijd tegen de natuur. Alaska is niet voor doetjes, maar juist daarom trekt het me misschien aan. Overgeleverd aan de elementen. Ik weet zeker dat ik daar de strijd van de natuur zal verliezen. In Alaska is de mens ondergeschikt aan de natuur. En ik denk dat ik niet sterk genoeg ben.

Maar de film leverde ook mooie muziek op van een voor mij onbekende zanger – inderdaad van Pearl Jam, foei Fred -, en dat was weer mooi meegenomen. Luister en geniet van de muziek, huur die film, lees het boek en geniet nog meer. Hoe mooi uiteindelijk echte natuur kan zijn.
Mooi, maar ook dodelijk.

Doe eens gek, dachten we en we kozen voor de provincie Friesland voor ons basecamp voor de zomervakantie. Wat preciezer: we slaan de haringen in de grond van het Gaasterland. Bos dichtbij, net als het IJsselmeer. Goede keus, vermoeden wij, want zeker weet je het pas als je er bent geweest.

Een camping – wij spreken liever over een kampeerterrein – vinden, valt niet mee in ons geval. We hebben aardig wat noten op onze zang en wij zien graag die noten uit de bomen komen. We willen dus een natuurlijke camping en niet met-z'n-allen-in-een-rijtje-staan. Daar houden wij niet van. Maar we hebben er weer eentje gevonden die aan de eisen voldoet. Oké, ze hebben ook broodjes in de ochtend. Ja kom op zeg, we hebben vakantie.

Als eenmaal de kampeerplaats bekend is, begint het plannen maken. Op mijn programma moet in ieder geval een leuke wandeltocht staan. Die keus was makkelijk gemaakt: de Afsluitdijk wandelen van west naar oost, van Holland naar Friesland. Dus eerst heen bussen en terug lopen. De weg kwijtraken is onmogelijk. IJsselmeer rechts houden en de Waddenzee links. Eitje, zelfs voor een niet-geoefende wandelaar. Kaart en kompas zijn overbodig.

De Afsluitdijk moet tot ieders verbeelding spreken: de eerste plannen ervan dateren uit 1886. Cornelis Lely ontwierp een paar jaar later het eerste echte plan voor de afsluiting. De dijk is zo'n dertig kilometer lang. Wordt het een leuke en spannende wandeling? Dat valt te bezien, uitdagend zeker, al was het alleen maar omdat het een bijzonder project was en uniek voor die tijd in de wereld. Historisch dus een goede keus voor een wandeling. Overigens valt de Afsluitdijk in de Europese wandelroute E9, de North Sea Trail. Een wandelpad ligt er dus wel. Afijn lees het zelf maar hier.