Fred van Rooij | woord & beeld

De man van

Geen reacties

'Dag meneer', riep het gehoofddoekte meisje vanaf de speelplaats naast mijn huis toen ik mijn auto parkeerde. De kou sneed diep in mijn wangen en eigenlijk had ik haast. Terwijl ik mijn hand opstak en vriendelijk teruggroette, hoorde ik de andere meisjes fluisteren. In ieder geval hard genoeg dat ik het hoorde.
    'Dat is de man van de juf', fluisterde de een.
    Ik glimlachte. Zelfs verpakt in een dikke jas ben ik immer herkenbaar als de man van. Bij kinderen in ieder geval zeker. Tel daarbij op dat lief al twintig jaar juf is en ieder kind ouders heeft. Het  aantal mensen dat zij kent, is onnoemlijk veel. Mij kennen ze alleen maar als de man die zijn arm om haar heen heeft geslagen. Als ik naast lief loop, hoor ik haar veel mensen groeten. Ik kijk niet eens meer op. Ik ken ze toch niet.
    'Hoe heet je vrouw', vroeg het hoofddoek je.
    Ik antwoordde terwijl ze daarna om de achternaam van mijn lief vroeg. Lachend vertelde ik die ook.
    'Dat is mijn juf geweest', gilde ze van blijdschap uit. 'Doe haar maar de groeten.'
    Dat moest ik ook doen van de andere jonge dames.
    Het valt soms niet mee om de man van te zijn.

Written by Fred

Vrijdag 09 Januari 2009 at 2:51 pm

Posted in Weblog

Creatief

Geen reacties

Raapstelen at ik vanavond. Mijn idee van het-voorjaar-komt-eraan. Raapsteel is vaak de eerste groente van het voorjaar. Als je even voor het gemak vergeet dat er kassen zijn. Deze raapstelen komen uit de koude kas, en zijn natuurlijk biologisch. Deze zijn dus voorjaarsgroenten, denk ik, al is het wat vroeg nog.
Buiten lijkt het in het minst op het voorjaar. Koud en guur, blauwbekken op het station ondanks het feit dat ik me goed aangekleed heb. Maar de langste nacht is geweest, net als alle feestdagen. Dat betekent dat de dagen weer lengen. Elke dag komen er twee minuten bij.
Zo langzaamaan komt er weer een lente.
Nog even mogen de wintergasten genieten, maar dan moet de baan van de aarde rap richting zon, richting warmte.
Ik snak naar de tijd dat de ochtenden weer licht zijn, de vogels in het Burgemeester Visserspark me weer fluitend en zingend begroeten en overdag de zon me warmt.
Misschien dat met het voorjaar in het vooruitzicht de creativiteit in mij ook weer losbarst. Het is tijd om dit weblog weer tot leven te roepen.
Koning Winter is dood, leve koning Zomer.
Overigens kunt u natuurlijk elke week genieten van een verse column op de site van het Witte Weekblad. Want daar ben ik wel trouw met schrijven, behalve tijdens feestdagen en vakanties.

Written by Fred

Maandag 05 Januari 2009 at 9:14 pm

Posted in Weblog