Floris de V, wie kent hem niet. Hij bouwde het Muiderslot - althans dat wordt gezegd-, dat nu nog steeds in volle glorie te bewonderen is. Nog net zo echt als in lang vervlogen dagen. Een levend stukje Nederlandse geschiedenis. Het slot heeft een rijke historie, en veel bloed werd vergoten. Maar dat was in die tijd normaal.
Wij waren er en voelden ons even ridder in de Republiek der zeven verenigde Nederlanden. We pakten onze zwaarden en vochten ons het kasteel binnen, beklommen de kantelen en dronken thee in de taveerne. Toch vertellen de gidsen niet over die tijd, maar over de periode dat Pieter Corneliszoon Hooft het slot bewoonde. Hij was een van de grondleggers van de serieuze literaire cultuur in het Nederlandse taalgebied. Geen verkeerde plek voor een journalist, dunkt me. Maar ook daarover is er weinig te vinden. Wat je binnen in het kasteel ziet is dan ook van hem, als je het hebt over de meubels tenminste. Boeken zijn er helaas niet te vinden.
Maar het slot ademt geschiedenis, in alle facetten. Het is gemakkelijk om weg te dromen naar het leven van die dagen, of van nog vroeger. Voor kinderen een prima plek om te genieten. Maar voor volwassenen net zo. De moestuin, ook een plek om even te bekijken. Je ruikt er nog de geuren van de kruidentuin die ernaast ligt. Al zijn de meeste kruiden uitgebloeid. Tenslotte is er de valkenier, met valken - natuurlijk - maar ook uilen.
