Fred van Rooij | woord & beeld

Mijn mooie Renault staat keurig geparkeerd in de straat. Dat weet ik zeker. Ik heb het karretje daar zelf namelijk neergezet. Ik vraag me alleen af hoelang de autosleutel nog veilig op het plekje ligt waar het altijd ligt. Steeds vaker namelijk, vind ik mijn browser een een website die me zorgen baart. Grote zorgen over mijn voiture. Gisteren klikte ze zo maar Heidi in. Een andere keer Rijnland en soms surft ze naar M&M. En dat baart een vader zorgen.

Kleine meisjes worden groot, te groot kun je zeggen. Maar in ieder geval groot genoeg om zich mentaal voor te bereiden op het behalen van het felbegeerde, roze papiertje, dat trouwens tegenwoordig geen papiertje meer is. Het lijkt meer lijkt een roze bankkaart.

Op de genoemde websites worden de prijzen vergeleken en over een jaar weet ik niet meer of mijn dierbare Renault nog wel op de plek staat waar ik hem heb neerzet. Of dat het mobiel stad en land afreist zonder mijn persoon aan het stuur.

Ik heb er geen problemen mee dat kleine meisjes groot worden. Maar wel als ze schalks naar mijn auto kijken en zich al onderweg wanen naar verre oorden. Wat rest is mijn fiets, da's wel gezonder, maar toch anders.