Raapstelen at ik vanavond. Mijn idee van het-voorjaar-komt-eraan. Raapsteel is vaak de eerste groente van het voorjaar. Als je even voor het gemak vergeet dat er kassen zijn. Deze raapstelen komen uit de koude kas, en zijn natuurlijk biologisch. Deze zijn dus voorjaarsgroenten, denk ik, al is het wat vroeg nog.
Buiten lijkt het in het minst op het voorjaar. Koud en guur, blauwbekken op het station ondanks het feit dat ik me goed aangekleed heb. Maar de langste nacht is geweest, net als alle feestdagen. Dat betekent dat de dagen weer lengen. Elke dag komen er twee minuten bij.
Zo langzaamaan komt er weer een lente.
Nog even mogen de wintergasten genieten, maar dan moet de baan van de aarde rap richting zon, richting warmte.
Ik snak naar de tijd dat de ochtenden weer licht zijn, de vogels in het Burgemeester Visserspark me weer fluitend en zingend begroeten en overdag de zon me warmt.
Misschien dat met het voorjaar in het vooruitzicht de creativiteit in mij ook weer losbarst. Het is tijd om dit weblog weer tot leven te roepen.
Koning Winter is dood, leve koning Zomer.
Overigens kunt u natuurlijk elke week genieten van een verse column op de site van het Witte Weekblad. Want daar ben ik wel trouw met schrijven, behalve tijdens feestdagen en vakanties.
Fred van Rooij | woord & beeld
