Twee paardenstaartjes heeft ze in haar blonde haren. Gekleurd, rood en groen. Ze draagt strakke jeans en een rood shirt met aan de achterkant de opschrift, 'Met een glimlach van de zaak'. Dat belooft wat, dacht ik meteen. Een lach, daar doen we het voor. Haar collega struinde ook rond over het grootste terras van de stad. Hij droeg een groen shirt met het opschrift, 'Vlotte bediening'. We keken elkaar aan. De avond kan niet meer stuk, was onze gedachte, en we glimlachten.
De zon scheen en we wuifden naar de bediening. Ik zag me al zitten met een heerlijke rosé turend op de kaart naar iets lekkers. Nogmaals probeerden we de aandacht van de serveerster te trekken. Het leek alsof ze om ons heen keek, en haar collega mijdde ons ook. Vertwijfeld zaten we en keken elkaar aan. Wat nu? We draaiden onze hoofden en keken rond het terras. We waren niet de enigen. Overal staken mensen hun handen op om de aandacht van het serverend personeel te trekken. Net zo tevergeefs als wij. Het lukte maar niet. Ons niet en niemand niet. Sommigen hielden het voor gezien en vertrokken een terras verderop.
Maar de aanhouder wint, misschien een lullig gezegde, maar waar. Ze kwam de bestelling opnemen. Tegelijk kregen we de kaart. Ik kreeg er een in alle talen behalve Nederlands. Maar culinair gezien spreek ik een aardig woordje over de grens. Eten en drinken kan ik overal. En nu overdrijf ik niet.
De drank was besteld en we leunden rustig achterover genietend van het weer en de langsvarende boten. Met enige regelmaat liep er een man langs met een blad vol drank. Smachtend keken we ernaar, ons verlangen werd groter en de dorst ook.
Ondertussen zaten we al bijna een uur op het terras en de honger nam toe, net als de wind die verfrissend werkte. Ik besloot om de jassen te gaan halen. Een loopje van tien minuten, voordeeltje van in het centrum wonen. Mijn bestelling gaf ik aan lief en ik ging, kwam terug en had nog tijd over voordat ik de bestelling kon doorgeven.
Nee, opschieten kennen ze bij dat zaakje niet. Alles duurt lang, lang en vreselijk lang. Ik kan alles uitgebreid gaan vertellen, zoals over de smaakloze kabeljauw, maar dan duurt dit verhaal ook oeverloos lang. En wie zit daar op te wachten.
Dit bericht
Je leest Zaakje, geplaatst door op 28 05 08 - 22:0728 05 08 - 22:07.

Laatste reacties
erik (Sokken): Herfst begonnen? Is de herfst ooit in 2007 of later…Leo2 (Voortplanten): Uitsterven....? Als dat gebeurt is het eerder te wi…
Erik (Links & rechts): Al dit soort jongens zijn rijp voor een hersentrans…
Erik (Weer thuis): Uddelermeer bij Uddel te Gelderland bestaat. Zeker …
Erna (Prijsvraag): Uddelermeer
Marielle (Melk): Geweldige tekst!!! Ik heb mijn zoontje (nu 22,5 …
Fabienne Pijpers (Prijsvraag): Klein gokje: in jullie achtertuin? Nooit geweten da…
Erik (Prijsvraag): Het kan zijn dat ik die koffie over een week of twe…
Erik (Je weet... (13)): Helemaal mee eens Fred, maar later, als je groot be…
Erik (Je weet... (12)): Inderdaad Fred .... Je weet ( maar nooit ). Gewoon …

Zoeken

Stuff
template by Marco van Hylckama Vlieg
edited by Koome webservices
Icons by Kevin Wetzels
© 2006

Alle teksten en foto’s zijn
© Fred van Rooij
tenzij anders aangegeven.

een reactie:
Ik hoor over dit “Zaakje” weinig goede berichten. Ik neem aan dat je de reclame, gezien de inhoud, achterwege laat?
Erik
Erik () (link) - 29 05 08 - 18:22