Fred van Rooij | woord & beeld

Een stel blauwe ogen
spiegelen zich
dag in, dag uit

De blik vermoeid
na een verstoorde nacht
de ochtend gloort

Haren grijs en
rug recht
een hangende buik

De blik oprecht
eerlijk en
direct uit het hart

Diep kijk ik in mijn ogen
als ik kon schudde ik me de hand
gelukkig Nieuwdag

Queen heeft de toppositie met Bohemian Rapsody in de Top 200 weer heroverd. Naar mijn tevredenheid. Queen, en vooral Freddie Mercury, geldt voor mij als de absolute top qua muziek, tekst en vooral performance. Het hoogtepunt was het concert in de Groenoordhallen. Ergens vorige eeuw.
Maar toch steekt er wat. Queen is vooral de Bo-rap, maar ze hebben zoveel meer gemaakt. Net als de LP A Night At The Opera, waarvan deze wereldwijde hit van afkomstig is, is er meer. Zeker de eerste drie LP's van de band zijn anders, vernieuwender en misschien minder commercieel. Vier bandleden zoekend naar de ultieme Queensound die gevonden werd op de LP Sheer Heart Attack. Voor mij dé Queen-LP. En daarop staat wat mij betreft ook het ultieme Queennummer. Hetzelfde nummer dat Brian May zong op de begrafenis van good old Freddie: Dear Friends.

So dear friends your love is gone
Only tears to dwell upon
I dare not say as the wind must blow
So a love is lost, a love is won
Go to sleep and dream again
Soon your hopes will rise and then
From all this gloom life can start anew
And there'll be no crying soon

Tja, en als ik wist hoe een mp-3 te uploaden zou ik het doen...

'Hallo', bromt de eik. 'Je bent er nog.'
    De koude, snijdende wind wiegen zijn takken heen en weer. Hij lijkt te knikken.
    Ik knik ook, maar weet niet goed wat te zeggen.
    'Ja', zeg ik dan maar uiteindelijk. 'Ik ben er nog.'
    'Of eigenlijk weer', verbeter ik me ineens.
    'Ik weet het', zegt de oude eik die al veel jaren vanaf dezelfde plek de wereld inkijkt. Zijn wijsheid moet inmiddels oneindig zijn.
    Hij richt zijn blik in de verte.
    'En', vraag ik.
    'Er ligt nog veel toekomst in het verschiet', zegt hij.
    Zijn blik richt zich weer op mij.
    'Ook voor mij', vraag ik tegen beter weten in. 'Is er ook een toekomst voor mij?'
    Glimlachend schudt de grote, oude eik met zijn enorme takken.
    'Iedereen heeft een toekomst', is zijn wijze antwoord. 'Al duurt die maar een seconde.'
    Ik knik en vraag me af hoeveel tijd ik nog heb.
    'Verspil je toekomst niet met gepieker', bromt de eik. 'Loop de toekomst in, er wacht een nieuw jaar.'
    Ik knik maar weer eens en draai me om richting mijn toekomst.
    'Hé', roept de eik me na. 'Besef dat er ook zonder jou een toekomst is.'
    Een gevoel van nederigheid daalt op me neer. Ik kijk naar de eik, zou oud en nog zo vol met toekomst.
Zijn einde is ongewis, net als het mijne. Niet enig gepieker waard.

De vraag is altijd:
Wat eten we met Kerstmis.
Voor veel mensen is er een andere vraag op deze wereldwijde feestdag:
Eten we met Kerstmis?
Slechts een woordje anders, maar toch een wereld van verschil.

Zo?n tweeëneenhalf jaar heeft Jack de Vries bijgetekend na zijn dienstplicht als dapper soldaat in dienst van hare majesteit. Jaren terug was dat. Dat meldde zijn nieuwe (en oude) baas Jan Peter Balkenende op de televisie. Jack is namelijk de nieuwe staatssecretaris van het Ministerie van Defensie. De oude tweede man daar, Cees van der Knaap, vlucht naar Ede en hangt daar de ambtsketen om.    
    En juist die jarenlange defensie-ervaring komt Jack uitermate goed van pas op zijn nieuwe functie. Zonder die rugzak is deze functie totaal onmogelijk uit te voeren. Jack voldeed op alle fronten.
    Overigens staat de ervaring van Jack in geen verhouding tot de militaire ervaring van Cees. Die heeft maar liefst vijf jaar lang de wapenrok aan gehad. Daarna voerde Cees de vakbond aan in hun strijd tegen defensie.
    Jack heeft meer bagage dan alleen zijn periode als dienstplichtig soldaat en BBT?er, dat is een Beroeps Bepaalde Tijd. Met nadruk op bepaald, daarna is het gewoon opzouten waarbij je ook nog een zak geld krijgt om zeker te zijn dat je ook echt oprot. Nee, Jack werd na zijn uniformperiode reserveofficier. Bij die functie hangt dat apenpakje in de kast meestentijds. Hooguit moet je als reservemilitair jaarlijks aanwezig zijn bij een borrel. Tot eerste luitenant schopte hij het uiteindelijk tijdens die feestjes. Yep, perfecte kwalificatie dus. Voor weinigen weggelegd.
    Dat Jack jarenlang de rechterhand van Jan Peter was, en ook jarenlang campagneleider van de christen-democraten heeft er allemaal niets mee te maken.
    Jack is ook nog een blauwe maandag voorlichter bij het defensieapparaat geweest. Dat deed ?t hem natuurlijk.
    Nee, de beste man op de juiste plek, zei onze politiek leider duidelijk op tv.
    Maar dan ik.
    Mijn ervaring overtreft in alles Jack. Wat ligt er dus nog voor mij in het verschiet. Ik ben nog steeds militair actief als reserveonderofficier (uniform allang weggegooid, past toch niet meer). En dat na ruim 23 jaar het land te hebben verdedigd en er nog eventjes twee jaar als militair redacteur aan vastplakte. Zijn mijn kwalificaties niet simpelweg beter? Oké, ik ben niet zo politiek actief, en als ik het wel ben beweeg ik me enigszins aan de linkerkant van het politieke spectrum. Maar dat kan natuurlijk nooit een beletsel zijn om mij te passeren. Nee, mijn beloning voor het harde werken komt nog.
    Ik moet ook nog even vermelden dat ik veteraan ben en onderscheiden door de West Europese Unie, voor mijn bijdrage in voormalig Joegoslavië. Staat prima op mijn cv.
    Als Eimert van Middelkoop struikelt over de JSF valt mijn naam, let maar op. Als Jack met zijn lullige ervaring staatssecretaris wordt, wacht voor mij natuurlijk de allerhoogste functie.
    Tenzij het hier een gevalletje was van neuken en geneukt worden. Maar dat kan toch niet, het is politiek.