Interim
?Hier zie je het?? De monteur hield de motorkap open en wees naar de openliggende motor. Links en rechts lagen wat losse onderdelen in het vooronder. De cilinderkop ? zo zei de monteur - was van de motor en ik keek recht in vier naast elkaar liggende ronde gaten, de cilinders. Althans, dat werd mij verteld en ik had geen reden om daar aan te twijfelen. De gaten waren gedeeltelijk gevuld met vloeistof. Koelvloeistof meende ik aan de kleur te herkennen.
?Hier?, en een met olie besmeurde vinger wees naar het derde gat vanaf links. Aan de achterkant van het gat liep een scheurtje van boven naar beneden. ?Helemaal ingescheurd. Deze motor is overleden, zeg maar.? Het was de conclusie van de monteur. Ook hij kon niets meer doen. Over en uit was het met de Renault 19.
Tja, een hard gelag als dat zo plotseling op je dak valt. Maar ach denk je dan, er zijn ergere dingen. Maar het vooruitzicht van altijd fietsen en lopen is toch een benauwende gedachte. Zeer zeker milieuvriendelijk, maar dat milieu komt er over het algemeen wel goed vanaf bij mij. Enigszins milieuvervuilend zijn mag. Vind ik nu dan ineens.
Nu gaan de zaken over het algemeen niet slecht. Alleen rolt het geld meestal sneller de pocket uit dan dat het aangevuld wordt. Geeft ook geen zier; lost zich vanzelf weer op. Nadeel is wel dat de rentegevende rekening over het algemeen leeg is.
Gelukkig had de beste garagehouder nog een karretje staan dat ik voorlopig kan gebruiken. Voor een zacht prijsje natuurlijk. Het voorlopige zit ?m erin dat het een oudje is. Genoeg voor een paar jaartjes maar dan houdt ook het weer op waarschijnlijk.
De Renault Twingo is dus vanaf heden officieel benoemd tot interim-auto. Duur aanstelling onbekend.
Leuke bijkomstigheid is dat het karretje rood is, misschien wel hoerig-rood. Daar houd ik namelijk van. En het past natuurlijk prima bij het logo van van-rooij.net.
?Hier?, en een met olie besmeurde vinger wees naar het derde gat vanaf links. Aan de achterkant van het gat liep een scheurtje van boven naar beneden. ?Helemaal ingescheurd. Deze motor is overleden, zeg maar.? Het was de conclusie van de monteur. Ook hij kon niets meer doen. Over en uit was het met de Renault 19.
Tja, een hard gelag als dat zo plotseling op je dak valt. Maar ach denk je dan, er zijn ergere dingen. Maar het vooruitzicht van altijd fietsen en lopen is toch een benauwende gedachte. Zeer zeker milieuvriendelijk, maar dat milieu komt er over het algemeen wel goed vanaf bij mij. Enigszins milieuvervuilend zijn mag. Vind ik nu dan ineens.
Nu gaan de zaken over het algemeen niet slecht. Alleen rolt het geld meestal sneller de pocket uit dan dat het aangevuld wordt. Geeft ook geen zier; lost zich vanzelf weer op. Nadeel is wel dat de rentegevende rekening over het algemeen leeg is.
Gelukkig had de beste garagehouder nog een karretje staan dat ik voorlopig kan gebruiken. Voor een zacht prijsje natuurlijk. Het voorlopige zit ?m erin dat het een oudje is. Genoeg voor een paar jaartjes maar dan houdt ook het weer op waarschijnlijk.
De Renault Twingo is dus vanaf heden officieel benoemd tot interim-auto. Duur aanstelling onbekend.
Leuke bijkomstigheid is dat het karretje rood is, misschien wel hoerig-rood. Daar houd ik namelijk van. En het past natuurlijk prima bij het logo van van-rooij.net.
Verkleinen
Moe wordt ik ervan. Spam. Wie heeft er tegenwoordig geen last van. Ik wel en dan nog in het kwadraat ook.
Een korte bloemlezing: Asking yourself how to greaten your love muscle without taking radical measures? Our answer to all your problems is XtraSize+! Try this miraculous remedy and add up to 3 Inches to the length of your phallus and upto 20% to its width fast and easily; VERY easy and VERY effective cock nlargement; What is Viagra? Viagra improves a man's response to sexual stimulation. Viagra is neither a hormone nor an aphrodisiac. Viagra is a prescription medicine that can improve the erectile function of men with erection problems; Do you want to have an average to small penis all of your life? No you don't.
Tja, wat moet je hier op zeggen.
En geloof me elke pil die mijn mannelijk onderdeel tot de grootste en stevigste ter wereld maakt is in de aanbieding. Dus kort gezegd. Een geweldige pik voor weinig. Wat is het leven soms simpel. Als je het nodig hebt tenminste.
Elke dag worstel ik me door al die spam met de hoop dat ene mailtje tegen te komen? Hoe maak je je penis kleiner?
Een korte bloemlezing: Asking yourself how to greaten your love muscle without taking radical measures? Our answer to all your problems is XtraSize+! Try this miraculous remedy and add up to 3 Inches to the length of your phallus and upto 20% to its width fast and easily; VERY easy and VERY effective cock nlargement; What is Viagra? Viagra improves a man's response to sexual stimulation. Viagra is neither a hormone nor an aphrodisiac. Viagra is a prescription medicine that can improve the erectile function of men with erection problems; Do you want to have an average to small penis all of your life? No you don't.
Tja, wat moet je hier op zeggen.
En geloof me elke pil die mijn mannelijk onderdeel tot de grootste en stevigste ter wereld maakt is in de aanbieding. Dus kort gezegd. Een geweldige pik voor weinig. Wat is het leven soms simpel. Als je het nodig hebt tenminste.
Elke dag worstel ik me door al die spam met de hoop dat ene mailtje tegen te komen? Hoe maak je je penis kleiner?
Tegel of steen
Dinsdag 20 mei worden De Tegels weer uitgereikt. Ik hoor hersenen kraken. De Tegel is een journalistieke prijs. Volgend jaar worden die voor de tweede keer uitgereikt. Zeg maar de Oscar voor journalisten op het gebied van dag- en weekbladen, televisie, radio en internet/multimedia. Daarnaast is er een Tegel voor een talent. Maar daarvoor mag je niet ouder zijn dan dertig, dus die gaat zeker aan mijn neus voorbij.
Dat betekent nog acht kansen over. In elke categorie is er een Tegel (ja echt zo?n grijze) voor nieuws en achtergrond. Uiteraard gaat het over het jaar 2007. Als ik eens goed mijn werk van afgelopen jaar doorkijk weet ik niet of er een Tegel inzit. Ik denk zelfs van niet. Ik mis toch wat bij mezelf. Misschien de rust en de nuance ergens. Moet er meer tijd voor nemen, even er van uitgaande dat die tijd er is. Of me misschien iets meer verdiepen. Of toch die tijd? Nou ja, je kunt niet in alles even goed zijn natuurlijk. Volgend jaar weer een kans. Zie hier ineens een goed voornemen.
Wel iets om eens meer aandacht aan te schenken. Het schrijven. Uiteindelijk toch hetgeen dat de lezer op zijn bord krijgt, in hapklare brokken of niet. Ik kan beter en mijn collega-schrijvers ook. Dat is een overtuiging. Maar we doen het niet. Meestal een gebrek aan een stukje tijd en dat is en blijft jammer. Toch moeten we daar aan trekken willen we een Tegel. Nou ja, misschien niet eens dat. Maar er wel een goed gevoel aan over houden. Het gaat niet om prijzen maar een goed product. Daar hebben de lezers recht op.
Ach, er is altijd een tweede kans. Elke dag op de top van je kunnen valt ook niet mee. Om de dag moet toch een goede mogelijkheid zijn. Maar een Tegel winnen? Dan moet er nog veel gebeuren aan mijn werk. Hoger plan en zeker een hoger niveau. Geeft niets, is wel een mooi streven. Daarnaast heb ik er nog tijd voor nu. Extra time, net als bij sport. Nee, geen blessuretijd en ook geen bonus. De prijs waar ik dit jaar wel voor in aanmerking kwam ging net aan mijn neus voorbij. Gelukkig maar. Het is een prijs die niemand wil maar veel uitgedeeld wordt.
De ?Steen? krijgt iedereen een keer. De prijs van het leven. Met naam en begin- en einddatum. Ik verloor nipt. Mooi, dan kan ik me richten op leukere prijzen.
Dat betekent nog acht kansen over. In elke categorie is er een Tegel (ja echt zo?n grijze) voor nieuws en achtergrond. Uiteraard gaat het over het jaar 2007. Als ik eens goed mijn werk van afgelopen jaar doorkijk weet ik niet of er een Tegel inzit. Ik denk zelfs van niet. Ik mis toch wat bij mezelf. Misschien de rust en de nuance ergens. Moet er meer tijd voor nemen, even er van uitgaande dat die tijd er is. Of me misschien iets meer verdiepen. Of toch die tijd? Nou ja, je kunt niet in alles even goed zijn natuurlijk. Volgend jaar weer een kans. Zie hier ineens een goed voornemen.
Wel iets om eens meer aandacht aan te schenken. Het schrijven. Uiteindelijk toch hetgeen dat de lezer op zijn bord krijgt, in hapklare brokken of niet. Ik kan beter en mijn collega-schrijvers ook. Dat is een overtuiging. Maar we doen het niet. Meestal een gebrek aan een stukje tijd en dat is en blijft jammer. Toch moeten we daar aan trekken willen we een Tegel. Nou ja, misschien niet eens dat. Maar er wel een goed gevoel aan over houden. Het gaat niet om prijzen maar een goed product. Daar hebben de lezers recht op.
Ach, er is altijd een tweede kans. Elke dag op de top van je kunnen valt ook niet mee. Om de dag moet toch een goede mogelijkheid zijn. Maar een Tegel winnen? Dan moet er nog veel gebeuren aan mijn werk. Hoger plan en zeker een hoger niveau. Geeft niets, is wel een mooi streven. Daarnaast heb ik er nog tijd voor nu. Extra time, net als bij sport. Nee, geen blessuretijd en ook geen bonus. De prijs waar ik dit jaar wel voor in aanmerking kwam ging net aan mijn neus voorbij. Gelukkig maar. Het is een prijs die niemand wil maar veel uitgedeeld wordt.
De ?Steen? krijgt iedereen een keer. De prijs van het leven. Met naam en begin- en einddatum. Ik verloor nipt. Mooi, dan kan ik me richten op leukere prijzen.
Darfur
Vrijdagavond, 9 november van 20.30 tot 22.00 uur. Tot zover Darfur. Kijken verplicht, Nederland 2.
Hartboek 2
In een spiegel kijken is op zich geen overkomelijk probleem. Zeker als je gefortuneerd bent met een prima uiterlijk. Dan kijk je zelfs met plezier naar je eigen face & body. Anders wordt het als het een virtuele spiegel is. In je ziel kijken is en blijft een lastig gegeven. Zeker voor mij.
Daar zaten we dan. De spiegel stond op de kamer van de maatschappelijk werkster van het revalidatiecentrum. Zij hield hem omhoog en ik mocht kijken.
Terugkijken natuurlijk. Wat is er gebeurd en wat is de invloed daarvan. Slapen bijvoorbeeld. Sinds het hartinfarct heb ik geen nacht meer fatsoenlijk geslapen. Als ik slaap is het licht en is de aardse afwezigheid gespeend met dromen. Continu voor mijn gevoel. Daarnaast lig ik regelmatig wakker en een uitgeslapen gevoel ken ik momenteel niet. Durf ik niet te slapen? Bank om niet meer wakker te worden? Ja, kan hier het antwoord zijn. Nee, is het antwoord. Misschien zit er in mijn hoofd een knopje dat zegt niet meer slapen. Blijf wakker. Onbewust het niet toestaan te diep in slaap te vallen. Lastig, geloof me.
Maar ook kijken naar het nu. Wat doe ik en vooral wat doe ik niet. In gezelschap gaat het leven best. Alleen ? en ook alleen op stap ? is een wezenlijk ander verhaal. Dan kijk ik om me heen, waar ben ik en ben ik niet alleen. Als ik ineens omval, ziet iemand me dan. En ook niet onbelangrijk: kunnen de mensen om me heen reanimeren. Wezenlijk belangrijk als je hart besluit er even mee te stoppen. Vermoeiend.
Maar ik heb ook gekeken naar wie ik ben en wat ik doe. Aan mijn lijf geen polonaise. Ik ken geen stress. Hoe anders is de werkelijkheid. Zeg ik wel vaak genoeg nee. Het antwoord is dus ook nee. Ik ben een binnenvetter met af en toe een uitbarsting. Een lopende vulkaan. Ik wordt dan ook aangemeld voor een ?Omgaan met stresscursus?.
Maar ook de sport krijgt volop de aandacht. Als alles gaat volgens plan wordt het zo?n tien weken dat ik me intensief met mijn lichaam ga bezighouden. Fietsen en fitness als basis. Conditie opbouwen en vooral weer vertrouwen krijgen in mijn lichaam en mijn hart in het bijzonder.
Heb ik er zin in? Ja. Maar het duurt allemaal zolang. Even een hartinfarct krijgen en opknappen en weer aan de slag te gaan is onmogelijk. Ik ben ongeduldig, helemaal waar. Maar ik heb het ook zo druk, of wil het graag druk hebben.
Nee, de rem moet er nog even opblijven.
Daar zaten we dan. De spiegel stond op de kamer van de maatschappelijk werkster van het revalidatiecentrum. Zij hield hem omhoog en ik mocht kijken.
Terugkijken natuurlijk. Wat is er gebeurd en wat is de invloed daarvan. Slapen bijvoorbeeld. Sinds het hartinfarct heb ik geen nacht meer fatsoenlijk geslapen. Als ik slaap is het licht en is de aardse afwezigheid gespeend met dromen. Continu voor mijn gevoel. Daarnaast lig ik regelmatig wakker en een uitgeslapen gevoel ken ik momenteel niet. Durf ik niet te slapen? Bank om niet meer wakker te worden? Ja, kan hier het antwoord zijn. Nee, is het antwoord. Misschien zit er in mijn hoofd een knopje dat zegt niet meer slapen. Blijf wakker. Onbewust het niet toestaan te diep in slaap te vallen. Lastig, geloof me.
Maar ook kijken naar het nu. Wat doe ik en vooral wat doe ik niet. In gezelschap gaat het leven best. Alleen ? en ook alleen op stap ? is een wezenlijk ander verhaal. Dan kijk ik om me heen, waar ben ik en ben ik niet alleen. Als ik ineens omval, ziet iemand me dan. En ook niet onbelangrijk: kunnen de mensen om me heen reanimeren. Wezenlijk belangrijk als je hart besluit er even mee te stoppen. Vermoeiend.
Maar ik heb ook gekeken naar wie ik ben en wat ik doe. Aan mijn lijf geen polonaise. Ik ken geen stress. Hoe anders is de werkelijkheid. Zeg ik wel vaak genoeg nee. Het antwoord is dus ook nee. Ik ben een binnenvetter met af en toe een uitbarsting. Een lopende vulkaan. Ik wordt dan ook aangemeld voor een ?Omgaan met stresscursus?.
Maar ook de sport krijgt volop de aandacht. Als alles gaat volgens plan wordt het zo?n tien weken dat ik me intensief met mijn lichaam ga bezighouden. Fietsen en fitness als basis. Conditie opbouwen en vooral weer vertrouwen krijgen in mijn lichaam en mijn hart in het bijzonder.
Heb ik er zin in? Ja. Maar het duurt allemaal zolang. Even een hartinfarct krijgen en opknappen en weer aan de slag te gaan is onmogelijk. Ik ben ongeduldig, helemaal waar. Maar ik heb het ook zo druk, of wil het graag druk hebben.
Nee, de rem moet er nog even opblijven.
