Fred van Rooij | woord & beeld

Ik noemde het altijd een vorm van kerkhofgeilheid. En verdomd je kunt ermee besmet raken. Op fotografiegebied dan, voor de rest wil ik er voorlopig nog niet toeven.

Ik kan natuurlijk niets anders. Het lijkt alsof iedereen zijn zondes openbaar opbiecht. Dus ik moet ook maar met de billen bloot. Het is nu eenmaal zo. Ja inderdaad ook ik. En ik heb er spijt van, veel spijt.
    Al die jaren dat mijn website al bestaat, heb ik steeds iedereen voorgelogen. Ik wilde niet dat het zou uitkomen. Ik schaam me voor mijn verraad tegenover de mensheid. Diep buig ik mij hoofd voor de trouwe lezers. Vergeef me, alsjeblieft.
    Het is namelijk onmogelijk om niet gedrogeerd tot grote prestaties te komen. Ja beste mensen, zelfs ik had het nodig en stort nu mijn wereldse zondes over u uit. Bij elke letter die ik op het digitale papier zette was doping nodig. De fles was mijn grootste vriend. Een krat bier, een fles rode of witte wijn, het maakte me niet uit. Zonder kon ik niet. Mijn allergrootste prestaties kwamen tot stand met een echte single malt Schotse whisky. Strontlazarus schreef ik de teksten waar u zoveel plezier aan beleefde. Op sommige dagen was ik al blij als ik tussen al die toetsen de juiste kon vinden. Het zijn er best wel veel als je dubbel ziet. Wat zeg ik: het was een godswonder dat ik nog kon zitten.
    Maar het is nu voorbij. Nuchter schotel ik vanaf nu u de mooiste woorden gevat in pittige zinnen toe. Als ik tenminste de inspiratie kan vinden. Normaliter zat die in de fles. Tja, en die staat nu bij de glasbak. Leeg welteverstaan, ik ben namelijk jarig.
    Maar goed, ook ik zeg tegen u: es tut mir leit (sorry, ik ken geen Deens).

Ik kan me voorstellen dat er vrouwen zijn die God wel eens lekker willen afzuigen. Een fantasietje moet kunnen tenslotte. Een heerlijk Goddelijke penis die als cadeau warm Goddelijk zaad verspreid. Gaat heen en vermenigvuldigt u. Al zal dat zo niet lukken natuurlijk. Maar het is tegenwoordig natuurlijk: leve de seks. Zo fantaseer ik wel eens over seks met een vrouw die nog maagd is en na de daad ook nog. Ik noem haar Maria, in een fantasie mag namelijk alles.
    Geen fantasie is dat Italië op zijn achterste poten staat. De wet die ongehuwd samenwonen toestaat is tegen het rooms-katholieke scheenbeen. Het doet zelfs verdomde zeer. Zeker het feit dat homo?s en lesbos dan ook dezelfde rechten krijgen als getrouwde stellen die alles doen wat God verboden heeft, maar de zonden slechts tegen de plaatselijke pastoor vertellen tijdens de biecht. Dus toog half Italië naar Rome en protesteerde. Zeer naar de zin van de paus die zich in een ver en warm land bevond. Hij was zieltjes aan het winnen, terugwinnen eigenlijk. Want de roomsen verliezen dagelijks meer zieltjes dan een mens haren. Inclusief schaamharen. De Zuid-Amerikanen zien meer in een pragmatische kerk en laten de paus oreren wat die maar wil. Ze luisteren niet meer.
    Maar vanuit dat warme vakantieland wist de paus toch zijn thuisland te bereiken en de Italianen te steunen in hun verzet tegen de verloedering van de Zuid-Europese maatschappij. Zeker homofilie staat de kerk der kerken niet toe. Oké, de pastoortjes neuken wel eens wat rond links en rechts. Maar ach dat moet kunnen. Dat ze meestal jonge jongetjes nemen moet ook kunnen. Da?s tenslotte pedofilie met homofobe trekjes. Niet echt een vorm van homseksualiteit. Het is natuurlijk niet toegestaan, maar een pastoor heeft ook een leuter en om die nou tachtig jaar niet te gebruiken is een doodzonde. God heeft tenslotte niet voor niks die pik aan de man geschapen. Neuken moet gewoon, daar heb je dat ding voor. Anders hadden vrouwen ook wel zo?n ding gekregen. Maar nee, die hebben nou net iets anders wat precies past om het mannelijk deel. Toeval? In zeven dagen een wereld schapen valt niet mee, maar op dat vlak geloof ik in de perfectie van God.
    Maar goed, de hoeders van de kerk gaan vaak genoeg de fout in. Zo fout dat een normale maatschappij deze personen zou uitkotsen. Maar niet met onze heilanden. Een zak met geld is genoeg om het kind een poosje te laten zwijgen zodat meneer pastoor rustig op zoek kan gaan naar vervangende misdienaars. De kerk heeft geld genoeg. Ze prediken bescheidenheid maar geloof me, er is geen Godsdienaar die het slecht heeft. De boekhouder van de roomsen is een fulltime baan. De Sint Pieter in Rome is gebouwd met het geld dat de pastoorkes vroegen aan de arme sloebers van de straat die kwamen biechten om zo hun schuld ten aanzien van God af te kopen. Het geeft je te denken. De geschiedenis is oud, maar zeker niet vergeten, al hoopt de kerk van wel. De kerk bulkt van het geld, genoeg om heel Afrika een slag in de rondte te laten neuken. Met condoom wel te verstaan, verstrekt door de kerk.
    Ach, de paus is tegen samenwonen. Natuurlijk ook tegen communes, waar in de jaren zestig het iedereen met iedereen deed. Een waar Goddeloze tijd, maar als ik de oudjes van nu mag geloven, een heerlijke tijd. Maar er zijn communes die de tand des tijds hebben doorstaan. De kloosters, uitgevoerd in een mannelijke en vrouwelijke vorm. Het geeft je te denken, want hoe harder je roept dat je ergens tegen bent? Precies, dat denk ik dus ook. Je gaat natuurlijk niet voor je lol jezelf een leven lang opsluiten. Daar moet wat tegenoverstaan. Volgens mij bestaat de kerk alleen uit homo?s en lesbos en willen ze dat wereldje voor zichzelf houden. Een geef nou eens toe: 33 jaar, ongehuwd en rondhangen met een dame van lichte zeden. Da?s geen fantasie maar ook niet christelijk.

Oké, het fotogedeelte werkt weer. Dank aan Bob!

Zie net dat mijn foto's - voor wat voor reden dan ook - niet bereikbaar zijn. Waarom niet? Als ik het wist loste ik het nu direct op. Maar ik weet het niet, dus even geduld.

Hij reed de alternatieve Elfstedentocht, is meer geïnteresseerd in de Drentse hei dan zijn vaderland en klaagt zelfs over het weer. Oer-Hollands dus. Hij heeft een Nederlands paspoort, nodigt buren uit op een bakje koffie en durft zelfs nationalistisch te zijn tijdens schaatswedstrijden en als Oranje voetbalt. Daarnaast spreekt, leest en droomt hij in de Nederlandse taal, zelfs heeft hij voor Sinterklaas gespeeld. Als top of de Bill, smeert hij zijn bammetjes thuis en neemt die in een plastic zakje mee naar zijn werk. Bovendien gaat hij op Koninginnedag naar de vrijmarkt en durft er zelfs iets te kopen. Zijn muziekkeuze is erg Hollands: hij heeft een LP van Johnnie Jordaan. Ach, er is zoveel meer dat hem bijna de perfecte Nederlander maakt. Maar dat is hij niet, of eigenlijk wel, maar het mag niet van ons. Altijd en overal wordt hem gevraagd wat zijn afkomst is, of hij terug wil en niet veel last heeft van heimwee . Hij is Zwitser met een Nederlands paspoort, of andersom. Maar is in ieder geval perfect ingeburgerd, alleen wil de Nederlander daar niet aan. Wie hij is, is te lezen in dagblad Trouw van zaterdag 12 mei.
    Tsja, denk ik dan als ik zoiets lees. En ik dan?
    Ik heb sterke aanwijzingen dat mijn voorouders hier al leefden voordat de monarchie een feit was. Voor de oprichting van de Republiek der Zeven Provinciën zaten mijn voorvaderen, naar alle waarschijnlijkheid, onder het juk van de Spanjaarden. Mogelijk was Napoleon ook een van de overheersers in de oude tijd van mijn familie. Mijn genen zijn doordrenkt met de Nederlandse geschiedenis. Dat maakt me, volgens mij, een echte Nederlander. Zolang dit land bestaat zoals het is, leeft mijn familie er. Hollandser kan onmogelijk.
    Oké, ik geef toe dat de Alpen en Pyreneeën me meer trekken als het Zuid-Hollandse polderlandschap en mijn buren laat ik meestal links liggen. Koffie kun je namelijk prima alleen drinken. Van schaatsen word ik moe, vooral als de Nederlanders niet verliezen maar die anderen winnen en ik kots op het Nederlandse elftal. Muziek is bij voorkeur Engels en een Franse chanson mag ik graag horen. Ik droom zelfs van exotische vrouwen met een on-Nederlandse huidskleur. Van Frans Bauer en zijn vrienden krijg ik spontaan diaree. En laat ik het niet hebben over het koningshuis of Koninginnedag. Mijn scrotum begint direct te jeuken bij dit soort woorden. Schrappen en wel onmiddellijk.
    Toegeven: ik smeer ook mijn bammetjes en neem die in een plastic zakje mee naar mijn werk, met een beker melk. Maar dat laatste kan me onmogelijk Nederlander maken, al meldt mijn paspoort dat wel.
    En als ik dan zo?n ingezonden brief lees van iemand die als buitenlander meer Nederlander is dan de Nederlander en zich afvraagt wat hij nog meer moet doen om in te burgeren, dan vraag ik me af wie er moet inburgeren.
    Misschien ik wel.

Overdenken

Strepen door de lucht,
schieten door sterrenpracht.
Ontvlammend, verlichtend,
de donkere nacht versierd.

Snelle, gele strepen,
jagen door het duister.
Ver daar beneden, ineens
een wereld in vuur en vlam.

Feestelijk vuur dartelt
naar onbekende doelen.
Een nacht die ontploft,
in dood en verderf.

Ik dacht vuurwerk.