Ik heb ze niet gezien hier boven de rivieren. Askruisjes, daar doel ik op. Ze schijnen hier namelijk ook het katholieke feest carnaval te vieren. Want dat is carnaval van oorsprong, een katholiek feest. Drie dagen lang genieten van wat het leven te bieden heeft, om daarna veertig dagen te vasten. Naast de vis op vrijdag natuurlijk, want dat doe je als goed katholiek elke week. Precies, vandaar die visboer op vrijdag in het zuiden des lands.
Vasten doen alleen katholieken, of deden moet ik zeggen. Naast natuurlijk de moslims, maar die vieren geen carnaval en drinken niet, zeggen ze. En niet drinken is natuurlijk ook zonde. Toch een van de geneugtes van het leven.
Maar geloof me, een katholiek vinden boven de rivieren valt niet mee. Toch vieren de gereformeerden het eeuwen oude feest van carnaval, zeggen ze althans. Ach, ergens in een afgelegen kroeg hoor je wat hoempapa muziek, maar dan houdt het wel op.
Carnaval moet je ademen, het zit in je katholieke genen en is een onlosmakelijk onderdeel van je leven. Een levensovertuiging. En de woensdag is voor de kerk. Dan haal je een askruisje en loop je snel met gebogen hoofd naar huis.
Maar dat zag ik dus niet. En ik heb goed rondgekeken. Geen askruisje, geen carnaval, want daar sluit je het mee af.
Fred van Rooij | woord & beeld
