'Zo versloegen wij de oorlog', was een artikel in Trouw van een week of wat geleden. In De Verdieping van 28 augustus, om precies te zijn. Een aantal correspondenten vertelden hoe zij de oorlog tussen Israël en Hezbolah versloegen. Hoe ontkom je aan de propagandamachines van de overheden die werken als een geoliede machine. Wat is waar en wat niet. Hoe vertel je een eerlijk en objectief verhaal?
Een jongensboek.
Niet veel later bracht de Volkskrant een speciale bijlage uit, ter ere van het 25.000ste krant. Ook in die bijlage een aantal correspondenten die hun verhaal vertelden. Onder welke omstandigheden zij hun werk deden, tegen wat voor soort problemen ze aanliepen. Welke verhalen ze vertelden en vooral, waarom juist die verhalen.
Dit soort artikelen maakt romantische gevoelens in me wakker, hoewel ik donders goed weet dat oorlog geen spelletje is., laat staan het staande blijven in een onbekend land. Maar toch. Naar het buitenland, eigen baas. Zoeken en snuffelen naar verhalen, onbekende dingen. Schrijven, het verhaal van een land in woorden.
In mijn ogen is er geen mooier beroep.
Fred van Rooij | woord & beeld
