Fred van Rooij | woord & beeld

Het was de natuur, zei ze, terwijl ze haar hoofd uit de tent stak. Die dekselse natuur was debet aan haar verstoorde nachtrust. Zuchtend wreef ze de ochtendslaap uit haar nog vermoeide ogen. Het was nog vroeg, heel vroeg. Normaliter stond ze nooit bij het krieken van de dag op. Maar ja, de natuur. Niet alleen was ze vroeger wakker maar ze kon ook de avond ervoor moeilijker in slaap komen, iets waar ze thuis nooit last van heeft. Leve de natuur, dacht ze waarschijnlijk.
    Ondertussen ging het gekwaak gewoon door alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Wat het natuurlijk ook gewoon is. Kikkers kwaken namelijk al eeuwen lang en misschien wel langer ook. Maar in onze verstedelijkte gebieden heb je over het algemeen vrij weinig last van het vrolijke gekwaak van de groene springer. Tenminste ik denk dat kikkers groen zijn.
    Maar op camping Amstelkade in Wilnis hebben de kikkers weinig moeite met een gedegen en vooral luid zonsondergangconcert. De herhaling van dit gratis spektakel vindt meestal plaats bij het ochtendgloren. Wie dat niet gewend is, heeft problemen met de nachtrust. Zij dus ook, en ja, ik ook. Iedereen eigenlijk. Overigens strijden de vogels en kikkers in Wilnis om de wie maakt het meeste lawaai trofee. Sturen kun je die beesten niet. Uitmoorden zou een optie zijn, maar erg cru.
    Daarnaast beschikt deze mooie natuurcamping, die zeker de moeite waard is, over een kinderboerderij. Leuk, hoor ik u nu al zeggen. Leuk voor de kleintjes. Tot in de ochtend natuurlijk, want dan klinkt ook het geluid van de haan, dat het tijd is om op te staan, iets dat je op dat moment zeker niet wilt. Je bent immers nog aan het vloeken op die kikkers en vogels die al een teringherrie maken. Maar omdat de haan ook wel weet dat mensen moeilijk uit nesten te verjagen zijn, lopen er ook nog twee pauwen rond voor de nodige ik maak je wakker hulp. Kanonnen, wat kunnen die beesten een herrie maken. Je zit direct overeind in je slaapzak. Klaarwakker.
    Ja, die natuur. Onnavolgbaar als altijd. Je ging voor je rust naar de camping en zit veel vroeger als gepland met een slap bakkie koffie voor de tent een beetje chagrijnig te zijn. De zon komt vuurrood om het hoekje blieken. Zo vaak zie je dat eigenlijk niet.
    Maar waar hoor je nog zoveel kikkers tegelijk de avond of ochtend opvrolijken? Waar hoor je nog vroeg in de ochtend het fluiten van de vogels? In ieder geval op deze camping aan de Kromme Mijdrecht in het Woerdense Verlaat. En laten zij nou ook nog eens het lekkerste appelgebak uit de regio hebben. Wat wil je dan nog meer.
    Heerlijk die natuur, alleen iets beter afstemmen op de menselijke nachtrust mag van mij.