Fred van Rooij | woord & beeld

Taxerend liet ze haar blik onbeschaamd over mijn lichaam glijden, van mijn korte haardos tot aan mijn teenharen.
    ?Je wordt overal grijs hè,? merkte ze op en haar priemende blik bleef hangen op mijn weelderig behaarde borstkas, waar tegenwoordig een zacht grijze gloed overheen ligt. Ouderdom in een beginnend stadium.
    Overal om ons heen zwommen mensen bijna naakt in het toch nog wel koude water. De thermometer wees ruim dertig graden, maar het water voelde aan als een duik in de koelkast. Het was de eerste dag dat we zo bloot rondliepen, op slechts zwemkleding na. Ik niet meer in de traditionele zwembroek. Deze zijn uit, en volgens mijn dochter nooit in geweest. Iets wat niemand mij ooit heeft verteld. Dus nu draag ik een zogenaamde Swim Bermuda, het kan verkeren in een mens z?n leven.
    Het nadeel van ouder worden is dat er op de raarste plaatsen op het lichaam haar te voorschijn komt. Daarnaast slaat het grijsgehalte op de plotseling verschijnende beharing lichaamsharen ook genadeloos toe. Mijn hoofdhaar had deze kleur reeds jaren. Het zij zo.
    ?Je kunt zien dat je ouder wordt,? was de volgende klap die ze uitdeelde. Ik was nog niet bijgekomen van de vorige opmerking. Inmiddels wankelde ik op mijn benen van al deze rake opmerkingen. Ontkennen had geen zin en de waarheid is hard, en soms snoeihard.
    Wat te doen? Terugslaan? Was een optie, maar ik liet het moment voorbij gaan. Wraak is niet altijd de beste oplossing en soms moet je je kruit bewaren voor betere momenten.
    Met een sierlijke duik dook ik in het koude water. Ik wist haar blik gevestigd op me. Dat was voorlopig voldoende. Ze kijkt nog naar me.