Fred van Rooij | woord & beeld

Ommetje

Een blank houten kist oogt goedkoop, zo op het oog tenminste. Voor alle duidelijkheid: ik heb het over een lijkkist, doodskist of geef het een naam. In ieder geval kieperen ze je erin als je het tijdelijke voor het eeuwige inwisselt.
Dat heb ik natuurlijk weer. Ga je eindelijk eens de deur uit voor een ommetje, wordt de stoep gestremd door een doodskist. Leuk is anders, maar blank hout? Ik zou het niet doen, mocht er iemand plannen hebben.
Het ommetje duurde even en mocht gerust een wandeling heten. Bijna anderhalf uur en in totaal zevenduizendvierhonderddrieenveertig stappen oftewel? Ruim zeven kilometer. Ik heb een stappenteller, dat merkt u. En diezelfde teller zegt dat ik ruim driehonderddertig kilocalorieën heb verbruikt. En dat is nodig. Stoppen met roken is leuk, maar schijnbaar blijft er links en rechts een kilootje hangen. Dat is erg lastig als je gewend was om van alles in je mond te stoppen, wetende dat er toch geen onsje bijkomt.
Verleden tijd dus.
Ik heb trouwens ook een Global Positioning System oftewel een GPS. Da?s ook verrekte handig. Niet dat ik in mijn eigen omgeving de weg kwijt raak, maar toch. Leuk hebbedingetje. Bij de Zegersloot, waar ik langs kwam, is een steiger. In de volksmond heet die plek T-steiger, vanwege de vorm van de steiger. De positie van die steiger is: 52˚07?47,2??N 004˚40?58,9??E (of: RD 106783 460410). Ten westen daarvan, op twee kilometer, woon ik. Natuurlijk kan ik ook mijn eigen positie vermelden maar ik heb een geheim telefoonnummer én een geheime positie.
O ja, nog even dit.
Ook zij gingen even de deur uit voor een ommetje. Klim mee op internet.