Fred van Rooij | woord & beeld

Leunend op mijn schop. Starend over het braakliggende akkerland. Niets nog steekt de kop boven de zwarte grond uit. Helemaal niets. Het weer is simpelweg te koud, dus de zaden ontkiemen niet. Zo werkt dat in de natuur. Een kacheltje erop kan niet. Nou ja, zou wel kunnen, maar dan stook je je rot.
Maar goed.
Zo voel ik me wel ondertussen. Wachtend op een teken van leven van de vorige week geplante aardbeien. Ondanks het feit dat ze gezaaid zijn in een teiltje met plastic erover, wat weer werkt als een kas en binnen staan, is de grond nog maagdelijk zwart.
Geduld dus en daar heb ik persoonlijk een gebrek aan.
Een foto maken heeft dus weinig zin en zal ik ook niet doen.
Ik ga weer in het potje staren, net zolang tot er wat gebeurt.
Voel me net een boer.