?Ik kreeg net Linda aan de telefoon?, zei ze tegen mij door de telefoon. We voerden dus een telefoongesprek. Zij vanaf haar ouders en ik gewoon thuis.
Ik reageerde lauwtjes op de opmerking dat ze net Linda aan de lijn had.
Net nog zei ik tegen haar (Linda dus), om niet de telefoon op te nemen. Wel dus, de trut.
En zo sprak vriendin tegen de minnares.
Het zal je maar gebeuren.
Gelukkig was het niet zo. Ja, er was wel een Linda, maar die kende ik niet. Misschien dat ik haar zou willen kennen, maar dat kan ik niet beoordelen.
Zij (vriendin dus) vingerde verkeerd en kreeg ene Linda aan de lijn, sterker nog: ze belde die Linda uit bed en zo laat was het niet eens. In zulke gevallen kan ik me dan afvragen waarom Linda al op dat vroege tijdstip in bed lag. Ik ben nu eenmaal nieuwsgierig.
Maar goed.
Sindsdien is Linda in ons leven.
Als het bij vriendin niet zint ga ik naar Linda. Als ik die zou kennen dan tenminste.
Fred van Rooij | woord & beeld
