Fred van Rooij | woord & beeld

Vijand

Soms worden je ergste vijanden opeens je vrienden, en soms gedoog je ze, wat natuurlijk geen vriendschap is. Wij hebben het niet zo op muggen, ze houden je uit de slaap en hebben de onbedwingbare neiging je leeg te zuigen. Uiteraard met achterlating van een vreselijk jeukende bult. Er zijn leukere dingen, toch? Oké, het stelt niet zoveel voor maar kan gewoon vervelend zijn. In ieder geval krijg je er geen malaria van.
Maar toch heeft een mug wel wat aandoenlijks. Tenminste als hij rustig zit en vooral niet steekt. Dat zou haar doodsvonnis zijn. Want alleen de vrouwtjes steken en zuigen (!) het bloed op. Mannetjes dus niet.
Zo hebben wij nu een computermug, da?s weer eens wat anders als een computermuis. Het beestje zit al enkele dagen trouw tegen de muur bij de computer. Waarom? We weten het niet, net zoals we niet weten wat het beest overdag doet. Maar in de avond, ?plok? tegen de muur weer. Trouw als een hond.
Nou ja, zolang hij of zij (kan geen geslacht zien) alleen zit is het toegestaan. Bij een aanval? Kom maar op, we lusten haar rauw.

Jawel, het was weer zover. De maagdenparade in Swaziland. De koning mocht vijftigduizend maagden aanschouwen en zal er één uitkiezen als zijn dertiende bruid. Heerlijk zo?n traditie.
Zojuist heb ik contact gehad met de koning en hem medegedeeld dat ik er geen problemen mee heb als ik de tweede keus zou krijgen. Hij ook niet, dus vertrek ik binnenkort om mijn maagd op te halen. Zo te zien op de krantenfoto zal het niet meevallen een keus te maken. Zoveel moois.
En ja, Swaziland heeft de hoogste HIV/aids cijfers van de wereld. Maar daar heb je met maagden geen last van. Onthouding is ook safe, zei de paus al ooit en nu ben ik hem daarvoor dankbaar.

God schiep lang geleden allerlei dieren omdat de mens volgens Hem een kameraad nodig had. En zo kwamen er dieren en vogels op onze wonderschone aarde, die toen nog vrij leeg was. Slechts Adam tenslotte. Maar toch was er voor die allereerste mens niet één dier dat hem echt na stond. En iedereen weet wat een man doet als hij zich verveelt. Juist, masturberen. Maar teveel het mannelijk lid beroeren met de hand geeft problemen. Schraalheid. Ook als iemand anders je de hele tijd aftrekt trouwens, maar dat geheel terzijde. Daarom schiep onze Heer uit Adams rib een ander mens en noemde dat een vrouw. Afijn. Het rommelde wat in het paradijs wat de Aarde toen nog was, maar uiteindelijk sliep Adam met Eva en kwam er zowaar een kind. Met deze twee mensen begint dus de eigenlijke mensheid zoals wij die nu nog steeds kennen. Want wat lezen wij in de Bijbel: ?Want Eva is de moeder van alle levenden.? Incest dus!

Grappig detail: In de Kinderbijbel sliepen die twee eerste mensen samen waarna de beste vrouw zwanger werd en hadden ze in de echte bijbel gemeenschap. Seks dus. Maar dat moet je kinderen niet te vroeg vertellen, dat komt wel als ze oud genoeg zijn om naar TMF te kijken. Maar goed, Adam en Eva kregen twee kinderen: Kaïn en Abel. Leuke, moderne namen voor die tijd. Maar Kaïn vermoordde Abel en was nog de enige erfgenaam en tegelijk de eerste moordenaar in de wereld. Hij werd door God verbannen en vond een vrouw. Yeah right. Er waren geen mensen. Ja drie en voor de rest was de aardkloot leeg. En die vrouw - die hij dus ergens vond? - bracht een kind ter wereld toen Kaïn een stad aan het bouwen was. Kom op zeg, voor wie dan in hemelsnaam?

Al in het boek Genesis 4 gaat de Bijbel de fout in en goed ook. Als er twee mannen zijn ? een vader en een zoon ? en één vrouw, waar komen dan al die andere mensen vandaan? Ik weet het wel. Die beste Eva lag waarschijnlijk continu op haar rug, want mensen waren er nodig voor de stad die Kaïn aan het bouwen was. Want een stad zonder mensen is maar een dooie boel. Ook nog zo grappig: Man na man wordt er geboren in het Boek, af en toe een vrouw. Letterlijke lijdende voorwerpen dus, of eigenlijk liggende. Wat daarna kwam fokte natuurlijk ook met elkaar tot dat uiteindelijk niemand meer wist wie van wie was en het geen incest meer leek maar natuurlijk wel was. Strikt bekeken dan natuurlijk.

Dat zelfde boek ? de Bijbel ? gebruiken we tegenwoordig om presidenten en koningen in te zweren als ze het ambt aanvaarden. We leggen er getuigenissen op af en ga maar door. Het Boek is volgens velen de enige waarheid over het ontstaan van ons aller leven. En als dat zo is, mag je dan met je moeder of zus naar bed? Ik denk van wel, want zo lees ik het. Raar is dan wel dat mensen die incest plegen ? interfamiliaire seksuele relatie ? gestraft worden. Het mag namelijk niet van de wet die wij gezamenlijk hebben gemaakt tot wat het nu is. En de getuigen zweren de waarheid te spreken met een hand op het Heilige Boek waarin Adam met Eva cohabiteerde (klinkt netter als neuken), en ? zeg ik - diens kinderen ook. Het DNA van die twee mensen moet namelijk exact hetzelfde zijn, zodat Eva ook nog eens een kloon is van het mannetje Adam. Dit even voor de vrouwen die dachten dat zij ook een recht hadden in de wereld. Ja, dankzij ons mannen wel.

Blijft over het verboden en tegenwoordig hard gestrafte incestprobleem. Wat moet je daarmee? Volgens de Bijbel geen punt en fok maar raak. Heel soms raak ik verward van alles om ons heen. We zweren op de Bijbel die incest beschrijft en straffen tegelijkertijd. Ik weet het even niet meer. Wat ik dan meteen ook niet snap is dat priesters van de Rooms-katholieke kerk niet mogen trouwen. Laat ze trouwen en kinderen maken en dan uitvoeren wat er eigenlijk in de Bijbel staat. Oké, wel even tussen de regels doorlezen natuurlijk. Maar ja, dan heb je weer een ander probleem. Al deze lieve priestertjes houden meer van jongetjes en daar kun je geen kindjes mee maken. Maar ook die oplossing staat in de Bijbel, vast. Ik vind het wel, ben net pas begonnen met lezen.

Opgravingen

Al jaren wroet de mens in de aarde om erachter te komen hoe de wereld er voor zijn aardse bestaan uitzag. Van het verleden kon men nog veel leren. Wijsheid die niet echt altijd even nodig is maar wel leuk om te weten. Vooral de Romeinen hadden er een handje van om hun troep maar gewoon achter te laten. Heel Nederland ligt zo ongeveer bezaaid met kapotte kruiken en waardeloze munten. Nou ja, niet echt waardeloos dus. Maar door al dat gegraaf konden oude wereldkaarten ingetekend worden, en werd schepje voor schop bekend hoe onze voorvaderen zich in leven hielden, wat ze aten en waar ze sliepen. En soms zelfs hoe ze zich voortplantten. Alles weten we van ze. We hebben er een paar musea mee vol kunnen proppen.
Nu is alles planologisch in orde en staat op DVD of CD. Alles is bekend en staat gedrukt op papier. Voor onze nakomelingen is er niets over om te graven, niets om te ontdekken. We leveren het keurig aan onze erfgenamen aan. Vinden zullen ze genoeg maar het is domweg niet nodig. Alles is geregistreerd en ligt vast in een gemeentelijk, provinciaal of rijksarchief.
Maar toch.
Wat zouden onze nazaten denken als ze gewoonweg eens gaan graven in de zwarte en vervuilde aarde. Beneden ons ligt een wereld van kabels, leidingen, rioleringen en God-weet-alleen wat nog meer. Kabel na leiding wordt in de grond weggestopt om ons van informatie en gemakken te voorzien of onze troep af te voeren. Wat zouden ze denken van onze technologie? Simpel en oubollig?
Vast wel.
Maar er ligt genoeg in de grond om je over te verbazen. Straks maar nu ook.

Speciaal voor u, maar vooral voor mijn nek, rug en schouders tik ik dit stukje arbo-technisch helemaal veilig en correct. Zo kunt u langer van mij genieten en ik langer van mijn lijf.
Hoewel?
Een ander mag ook van mijn lijf genieten, dus die is er vast ook blij mee.
En dan nu leren met tien vingers typen. Zou me een boel tijd schelen.

Mijn rechterbeen wankelde op de derde tree van boven en de andere stelt hing doelloos in de lucht te zwaaien. Mijn linkerarm leunde tegen de muur en in mijn andere hand hield ik een bureau vast. Een lichtelijk onhandige positie, al zeg ik het zelf. Het bureautje had ik dan wel in mijn vingers geklemd, maar trok aan heel mijn lijf als een sleepwagen. Hoe kom ik hier uit, dacht ik bij mezelf terwijl het zweet van mijn lijf afgutste. Het schrijfding moest naar beneden en als er niet snel iets gebeurde ging dat geheel automatisch vanzelf. Alleen dat resultaat streefde ik niet na. Dat leek me duidelijk.

Oké, ik had de enigszins vervelende situatie zelf veroorzaakt, dus nu moest ik het zelf ook maar uitzoeken. Hallo, riep ik nog maar het huis was leeg. Dat wist ik wel. Natuurlijk had ik iemand om hulp moeten vragen, maar ja als er iets in mijn kop zit moet het ook maar nu gebeuren. Normaliter ben ik een planner, iemand die alles rustig bekijkt en dan pas tot daden overgaat. Toegeven, dat bekijken duurt een behoorlijke tijd en sommigen noemen het luiheid. Dat mag, maar ik zie dat toch anders. Met beleid, past beter bij mij. En al een hele tijd bekijk ik diverse zaken die dringend aangepakt moeten worden. Maar op de een of andere manier ben ik er nog niet uit. Ad hoc doe ik bijna nooit iets. Nou ja, nu even wel dus.

Maar met al dat gepieker kreeg ik het bureau niet naar beneden. Toch werd de situatie langzaamaan wel precair. Deze hachelijke situatie hield ik nooit lang vol, dat wist ik. Mijn bovenlichaam boog steeds verder door en mijn hand verloor grip op het gladde hout. In gedachten zag ik het geval beneden al kapot kletteren. Even schoot het door mijn hoofd om maar gewoon los te laten, maar iets weerhield me daarvan. Mijn lichaam boog nog verder door en plotseling raakte een punt van het tafelblad een tree. Jawel, ik had een bruggenhoofd veroverd. Ik vouwde mijn lijf verder dubbel en vond meer ondersteuning voor het aan zwaartekracht onderhevige bureau. Gelukt. Snel reageerde ik door meer steun te vinden voor de voeten en mijn nog vrije hand. Zie je wel dat het in je eentje kan, dacht ik.

Toen was het een makkie. Vrolijk hupte het bureau de laatste treden naar beneden en stond helemaal gaaf in de hal. Precies zoals ik bedacht had, of althans bijna. Opgelost dus. Wat nog restte was een kort tilletje naar de nieuwe plek. Gaat toch best snel zo?n kleine interne verhuizing. Bureautje van boven naar benden en het andere geval de omgekeerde route. En zomaar ineens heb ik een nieuw kantoor waar ik een beetje Arbo-veilig kan werken. En een kleine verhuizing pak je meteen aan en heb je geen hulp voor nodig. Even de spulletjes over doen van de ene lade in de andere en voila. Wat rest is het bureau dat beneden stond en nu in de hal staat. Dat ga ik eens rustig bekijken hoe ik die boven krijg. Het staat niemand in de weg.

Tja, gezond zal het wel niet zijn, maar de meest ongezonde dingen zijn wel het lekkerst. Laten we wel wezen.
En zo doen wij mannen dat, op een zondagavond. Brommertje bellen, pizza laten bezorgen en opeten met de voetjes op tafel voor de televisie.
Heerlijk!

Kijk, dat is nou eens handig. Nummerherkenning leidt zo nog eens tot iets. Als ik nu mijn pizzabrommertje bel zien ze meteen mijn adres. Scheelt weer een hoop geklets en is mijn pizza sneller waar die zijn moet.
Op mijn bord dus.

Gelezen op een bord in Hazerswoude Dorp:

Amerikaans vuilbroed. Bijen vervoeren verboden.

Nu snap ik niet wat hiermee bedoeld wordt, maar wie gaat er in hemelsnaam bijen vervoeren. Duhhh.
Die beesten kunnen zelf vliegen.

Maar ja, wie het snapt mag het mij allemaal uitleggen.

Ik houd het nog steeds vol: Ik ben niet bang voor spinnen. Punt uit en einde discussie. In Nederland kan er niets gebeuren met deze kriebelaars, ze bijten niet en zijn niet giftig. Ze zijn allemaal even onschuldig en verdomd nuttig.
En alle tropische kruipers zitten ergens achter glas bij iemand thuis. Daar heb ik het niet op, maar bang is een groot woord. Onbekend, is beter gezegd. Wat mij betreft: afblijven dus.
Maar nu zag ik hier vlak bij mijn werkplek een spin die mij wat groot leek. Nee, groot was. Ik schrok wel even. Wat nu, dacht ik bij mezelf. Geen vrouw in de buurt om me te redden.
Vermoorden was een optie. Onnodig en zielig. Beetpakken liet ik ook uit mijn hoofd. Ik ben niet bang voor spinnen maar dit ging me net iets te ver.
En nu heeft het kreng zich dus verstopt. Ergens. En ik weet niet waar. Maar voor het geval het kreng weer te voorschijn komt, ligt de camera klaar voor het bewijs dat er in Nederland ook grote spinnen zijn.
En als ik hem weer zie? Ik weet het echt niet. Ben er een beetje bang voor.

Twee weken afwezigheid en met wat voor resultaat:

Zo?n tachtig e-mails waaronder een aantal nieuwsbrieven en twee ?serieuze? mails. De rest is junkmail. Op het weblog slechts twee reacties. En dan nog van een bekende. Een droevig resultaat.
Overigens onder de junkmail veel goedkope aanbiedingen voor Viagra. Mail me als ik er je een plezier mee kan doen.

Tijd om dus even aan mijn populariteit te gaan werken!

Ben er weer dus!