Weg
Ik moet even weg. Even tanken en bijladen.
Niet dat er bij mij een accu inzit, maar zo zegt iedereen dat.
Dus tot gauw.
Actie
Koffie (2)
Heerlijk zo vroeg in de ochtend een kopje Senseo. Wat een uitvinding. Dingetje erin en ratelen maar. Altijd vers.
Ideaal apparaat ook.
Er zit een lekbakje onder. Perfect als ik weer eens ongeduldig ben. En dat ben ik nogal eens.
Maar ja.
Dat moet je dan ook weer schoonmaken.
Regelmatig.
Want zo groot is het bakje niet.
Vol en niet echt netjes, denk ik.
Weer schoon.
Gek (1)
Doe eens gek, dacht ik en surfte naar de site van de Wandel6daagse. Ik wil volgend jaar wel eens gek doen en ga me inschrijven. Een wandel en kampeertocht van Hoek van Holland naar Den Helder. Moet lukken in zes dagen, denk ik. Het is maar 140 kilometer, gedeeld door zes is maar 23,33 kilometer per dag en een dag is vierentwintig uur.
Maar goed, ik heb het inschrijfformulier aangevraagd.
Wordt vervolgd dus en misschien volgend jaar live logs vanuit de tent op weg naar Den Helder.
Toppie idee, dacht ik maar zo.
Ook gek doen?
Loop en kampeer met me mee.
Waarheden
De waarheid.
Vreemd iets eigenlijk.
De waarheid is hard, dat is soms een feit. Maar waarheden kunnen ook verschillend zijn, en dat is vreemd.
Mo B. heeft een andere waarheid dan ik. En toch zeggen we allebei de waarheid te spreken. Maar wat is nu waar dan.
Verwarrend.
Hij gelooft in Allah, anderen in God en weer anderen, zoals ik, in niets. En allemaal weten we het zeker, al is het een geloof, of in mijn geval geen geloof. De politie zegt dat ik te hard rijd, ik zeg van niet want dat is mijn waarheid maar eigenlijk een leugen. Ik kies in dat geval voor een foute waarheid. Vincent van Gogh schilderde mooie schilderijen, vind ik. Ik houd van Franse impressionisten. Anderen kotsen erop. Smaken verschillen en de waarheid van ?wat is mooi?, is dus ook verschillend.
Iemand vanuit geloofsovertuiging vermoorden mag niet, volgens onze wetten. Je mag trouwens sowieso niemand ombrengen. Maar ja, te hard rijden mag volgens hetzelfde wetboek ook niet. Toch scheur ik er op los en pak en passent een rood stoplicht mee. Zonder scrupules. Op dat moment heb ik het recht aan mijn zijde, mijn recht welteverstaan. Tegen de rechter wil ik dat dan ook best vertellen. Het is tenslotte mijn waarheid. En daar sta ik achter.
Saddam Hoessein had ook zijn eigen waarheden, net als Bush en Blair toen ze Irak binnenvielen. Ze creëerden zelfs hun eigen waarheid voor de wereld. Schijnbaar mag dat, en mag ik dat dus ook. De waarheid is dus maar net zoals jij het ziet, of wilt zien. Of ik natuurlijk. Er zijn dus geen waarheden als een koe, wat volgens mij ook nergens op slaat. Maar dat even terzijde. Anders gezegd: er is geen waarheid. Kijk dan wordt het allemaal wat duidelijker. Hoe wij het zien, zien we als een waarheid. Maar wat al Mo B. nu eens gelijk heeft. Dan zouden onze waarheden fout zijn, en de zijne goed. Andersom kan natuurlijk ook.
Waar of niet waar, goed of fout. Het staat gewoon nergens goed omschreven en is op vele manieren uit te leggen. De Bijbel, de Koran. Beiden geschreven door mensenhanden. Maar geschreven vanuit een waarheid waarin de schrijvers geloofden. Maar niemand kan die waarheden controleren, en dus moeten we het maar aannemen. Of niet natuurlijk. Nergens in geloven is ook een keus. Al zien de gelovigen dat weer als verkeerd. Als er al een God of Allah is, hoe kan dan een sterveling bepalen wat hij (schijnbaar is het nooit een vrouw) bedoelt.
Verwarrend ja, die waarheid.
Mo B. gelooft heilig in zijn waarheid. Balkenende ook. Ik zie de waarheid en goed of fout toch net even anders. Feit is wel dat de minister-president eerlijk gekozen is en ik niet. Dat geeft hem een volmacht van het volk en mij niet. Mogelijk is dan zijn waarheid en voorstelling van zaken meer waar dan de mijne en ben ik misschien kortzichtig. Het zou allemaal waar kunnen zijn. Zou ja, maar is het waar?
Ik vind van niet.
Maar meningen en waarheden verschillen dus. Ieder mens heeft een andere kijk op de zaken. Vanuit die kijk wordt de waarheid gezocht en vaak gevonden.
Dus doe ik dat ook maar.
Al naar gelang de situatie zoek ik in het potje waarheden naar de juiste. En dan maar hopen dat het de goede is. Tenzij ik weer eens aangehouden wordt door de politie. Dan maak ik van een leugen toch maar weer een waarheid.
Nooit geschoten is natuurlijk altijd mis. Tja, en dat dacht Mo B. misschien ook wel.
Paalkamperen (2)
Ik ben dus geweest, op de twee heetste dagen tot nu toe. Rugzak van negentien kilo en lopend naar de paalkampeerplaats in Rijnwoude. Aan de Kruiskade naast de eerste bomenrij.
Het verslag was al te lezen in het Leidsch Dagblad. Maar voor de niet-abonnees hier een scan. Weliswaar in twee delen want de scanner is niet zo groot.
Klik op het plaatje, lees en reageer.
Ben er weer
Nee, er is niks gebeurd op de Veluwe.
Geen poema gezien en ook geen panter. Wel vinken, merels en eekhoorns. Maar dat lijkt me normaal.
Maar goed.
Ik ben er weer.
Poema
Lange verhalen kun je kort vertellen, vaak wel toch? Korte verhalen vallen soms langer uit, en ook dat kan gebeuren. Andere verhalen eindigen in een klucht die beter niet gemaakt had kunnen worden.
Dan het poemaverhaal, of van een andere katachtige. Wat moet je daar nu mee. De wildste verhalen en foto?s, maar wat is waar. Zou verdomd een televisiespelletje kunnen worden, ware het niet dat de publieke omroep afgebroken wordt.
Er is eigenlijk maar één goede oplossing.
Zelf kijken.
En dat is precies wat ik de komende week ga doen. Dus met een beetje geluk heeft u volgende week een haarscherpe foto van de poema, panter of weet ik veel wat voor roofbeest. Aan de andere kant, als ik niks vind dan ook geen primeur. Lijkt me logisch.
Het is duidelijk.
U moet me een week missen want ik ga op poemajacht.
Wordt mijn afwezigheid wat langer dan kan het zijn dat de poema ? gevlekt of zwart ? heeft gewonnen, maar dat hoort u dan vanzelf op het nieuws.
Mocht u de poema zien, meldt dit dan even. Scheelt weer zoeken.
Tja, lange verhalen of korte. Heb er een week om over na te denken, maar iets komt er.
Fictie of non-fictie.
Poema of geen poema.
