Hoe zou dat voelen?
Vlammen die langzaam bezit nemen van je vingers en zo verder kruipen over je lichaam. Voel je dat eigenlijk wel als je bedwelmd bent door de rook. Ruikt het echt als een barbecue en ruik je dat zelf dan ook? Ga je dan watertandend dood?
Tja, feit is wel dat er gisteren elf mensen zijn verbrand. Sorry, elf illegalen want het woord mensen heb ik nog niet gehoord in welke pers dan ook door welke politicus dan ook.
Maar dood zijn ze. Mensen die al naamloos in ons land waren en mensen die nu naamloos zijn verdwenen. Opgelost. Hè, weer fout. Ik moet het woord illegalen gebruiken, of anders uitschot. Maar ik blijf me vergissen. Waarom denk ik dan dat het mensen zijn? Mannen met een gezicht, met verdriet maar ook mannen met plezier en humor. Mannen die neukten maar ook liefhadden, die in ieder geval een vader en moeder hebben of hadden. Die geliefkoosd zijn en zelf liefkozen. Misschien hadden ze wel kinderen en een vrouw. Zeer waarschijnlijk hadden ze dromen anders waren ze niet op illegale wijze naar ons land gekomen op zoek naar iets beters in het leven.
Ik denk dat het gewoon mensen zijn.
Maar ze zijn dood. En dan stopt alles. Daar kan geen droom tegenop. Nederland reageert geschokt. Hoe heeft dit kunnen gebeuren, wie is de schuldige en de galg wordt klaargemaakt. Donnertje moet hangen en het liefst meteen. Het gaat helemaal niet om elf doden, ze waren illegaal en vooral anoniem. Ze hebben geen gezicht en officieel geen leven. Ze bestaan domweg niet. Het gaat er in Nederland om wie er schuld heeft aan de brand. Het gaat niet om elf mensen die waarschijnlijk een vreselijke dood stierven. Nee, Nederland gaat zwartepieten, het favoriete spel van de Nederlander. En een spel waar we langzaamaan steeds beter in worden.
Velen waren hier onder valse naam en we zullen nooit weten wie er echt dood is. Moeders zullen nooit meer iets van hun zonen horen en vertwijfeld achterblijven. Kinderen zoeken tot in lengte van dagen hun vaders. En die zijn spoorloos. Maar waarom praten we over deze elf doden alsof het geen mensen zijn, geen individuen. Zijn dat onze nieuwe normen en waarden? Langzaamaan wel ja. Of je pist hier in de pot of je dondert maar op. En heel veel mensen hebben een andere pot om in te piesen en missen dus de boot in ons sociale landje waar het ieder voor zich is en het wijgevoel verloren is gegaan. Alleen nog ikke, en ikke wil vooral geen fouten maken. En als er iets fout gaat, laten we iemand hangen. Nee, niet jezelf natuurlijk. We zoeken wel een slachtoffer.
