Fred van Rooij | woord & beeld

Foto?s ontwikkelen duurt een uurtje. Dus gaf ik mijn rolletje af en kreeg de mooiste glimlach terug.
?Over een uurtje klaar?, zei ze.
Ik krijg geen bonnetje. Ze kennen me ondertussen.
Dat loze uurtje kwam goed uit want ik moest kleren kopen.
Het jaarlijkse ritueel.
In dat uurtje kocht ik twee broeken, een shirt en liep vijf (5) schoenenwinkels af. Dat laatste overigens zonder te kopen. Niet dat ik kieskeurig ben, maar weet precies wat ik wil en dat hadden ze nergens. En zo?n uurlijke actie doet geen vrouw me na, zeker weten!
?Tevreden?, vroeg ze terwijl ze de foto?s terug in het mapje stopte.
De glimlach spatte weer van haar gezicht.
Hoe kan ik ontevreden zijn als je steeds zo?n glimlach krijgt en als je een tas met kleren hebt waar je bijna een jaar mee kunt doen.
Een uurtje winkelen valt trouwens niet mee.
Gelukkig is het weekend.
Rust!