Water is sexy.
En dan heb ik het niet over egaal gebruinde vrouwenlichamen met volle billen, al dan niet gescheiden door een string, die door het zilte water klieven en zo zee en strand maken tot een sekssymbool. Nee, ik heb het over de macht en kracht van het water. De vernietigende werking die een vloedgolf aanricht, zoals vorig jaar met de tsunamie. Of denk eens aan het jaar 1953 toen ook Nederland leerde wat water kan aanrichten. Als oud-zeeman ken ik water en vrees ik water. Een gewaarschuwd mens, zeg maar.
Maar geef toe: zien wat water kan verwoesten in een fractie van een seconde is een machtig mooi gezicht, zelfs als het levens kost. Mooie beelden waren het ook uit het tsunamiegebied. Opgenomen door toeristen en voor geld verkocht aan televisiestations. Een perfecte manier om je vakantie terug te verdienen. En al die beelden kwamen op TV en raakten ons diep in ons hart en we gaven gul. Zo hoort het toch ook? Maar stiekem vonden we het ook fantastisch om te zien. Een immense hoge golf die het strand opduikt en niets of niemand ontziet. Voor water is een mens gelijk, wit of zwart. Nou ja, welk kleurtje dan ook.
Nu weer. In het Caribische gebied en de Verenigde Staten. Echt vet cool! Met leedvermaak zien we te dikke Amerikanen treuren naast hun vernietigde huis. Alles kapot door het water, dat normaliter voor veel sexy vermaak zorgt aan de stranden van de Golf van Mexico. Maar jongens kom op: dat water aangevuurd door onmogelijk harde winden is sterker dan alles, daar kan een mensenhand nooit en te nimmer tegenop. Ik zie het nog voor me. French Quarter, New Orleans. Zwarte mannen met een saxofoon, stevige, rondborstige zangeressen (ook zwart) en bier, veel bier. De jazz zweefde door de stad heen en vermengde zich met je dronkenschap. Met jazz is dronken zijn net anders.
En nu? De dijken braken en de stad is verdwenen. Maar de beelden van de verzopen stad waren geweldig en zo ongeveer live te volgen. Als journalist moet zo?n ramp je een kick geven, zeker als de wereld het allemaal kan volgen. Ik zat in ieder geval gekluisterd aan de buis. Collecteren doen we niet voor de VS, die hebben toch geld zat. Maar de jazz klinkt voorlopig niet meer in de mooie Franse wijk in het zuiden van de VS. De natuur die de mens een lesje leert, keihard en zonder genade. Maar gelukkig zijn we niet zonder natuurrampen in de wereld. Tropische stormen blijven dat werelddeel teisteren en de camera?s volgen iedere beweging. Mooi en vooral sexy.
Vervelend alleen dat er steeds een niet sexy ramp tussendoor flitst op de actualiteitenrubrieken en journaals. Een aardbeving ergens in Pakistan schijnt het. Niks sexy aan, dunkt me. Geen live beelden, geen giga storm met muren van water. Eigenlijk een doodgewone ramp, niks bijzonders. Nou ja, wel zo?n dertigduizend doden en tienduizenden mensen die nu dakloos zijn met de koude winter op komst. Maar laten we wel wezen. Ze hadden bijna niets en dat bijna is nu weg. Weinig verschil en misschien zijn ze dood wel beter af. Daarnaast zijn er geen schokkende beelden te zien op mijn televisie, op wat huilende en schreeuwende kinderen na. Er schijnt wel een inzamelingsactie voor te zijn maar geen hond die stort. Logisch. De ramp is domweg niet sexy genoeg, niet mooi en niet eens live. Vernietigend water willen we zien en als het even kan live uitgezonden. Geen simpele aardbeving die alleen flauwe beelden levert voor ons netvlies.
Wie gaat er nou geld storten voor een simpele aardbeving.
Kom op zeg!
