Fred van Rooij | woord & beeld

Samen

?Hier??
Maartje vraagt het verbaasd.
?Hier, in dit huis??
Papa knielt naast haar.
?Ja hier, jij en ik samen. Wat vind je ervan??
Samen kijken ze naar het vreemde huis dat midden op een weiland staat naast een grote sloot. Voor de rest is er niets behalve aan de overkant een boerderij. Het witte huis ziet eruit alsof er twee vierkante blokken op elkaar gezet zijn. De bovenste wat kleiner dan de onderste.
?Wat is dat daar bovenop??
?Een soort zolderkamer. Raar hè? Maar in dat kamertje ga ik werken. Beneden zijn er slaapkamers. Eén voor jou en één voor mij.?
?En in dat gekke ding ga je boeken schrijven??
Papa knikt.

?Waar woont mama??
Papa tilt Maartje op en zet haar bovenop het groene hek dat langs de sloot staat.
?Zie je smalle weg daar??
Papa wijst het Maartje aan.
?Als je die kant op fietst richting de bomen kom je in het dorp. Zie je de kerktoren??
Maartje rekt zich helemaal uit.
?Alleen de haan zie ik.?
?Nou daar woont mama dus. Alleen deze weg af fietsen en je bent er. Mama woont in ons oude huis.?
?En de school??
?Bij mama op de hoek. Dat weet je toch??
Maartje knikt.

?En als ik wil mag ik naar mama toe??
Papa tilt haar weer van het hek af en zet haar op de grond. Weer knielt hij naast haar.
?Kijk me eens aan kleine meid.?
?Als jij naar mama wil, mag jij naar mama. Dat hebben we toch afgesproken. Mama weet het, ik weet het en jij weet het.?

?Goed. Wat vind je ervan.?
Papa staat weer op en kijkt naar het huis.
?Wat denk je? Jij en ik in dit rare huis??

Maartje kijkt eens rond. Zoekt de weg naar mama en kijkt weer naar het huis.
?Hoelang is het fietsen??
?Vijf minuten?, zegt papa en haalt een sleutel uit zijn broekzak.
?Ja of ja??
Maartje schiet in de lach.
?Ja!?, roept ze, pakt de sleutel en rent naar de deur.