Soms zijn er van die tijden die indruk maken. Je hebt er maar zijdelings mee te maken maar uiteindelijk toch elke dag. Het zijn van die momenten om stil van te zijn, of anders wel te worden. Overigens geen reden om hier niks te schrijven, maar toch.
Een weblog moet je bijhouden, anders bloedt de tent dood. Schrijven hoeft niet elke dag, maar toch zeker regelmatig.
Maar als je stil bent is het moeilijk lawaai maken en sinds vandaag heeft het woordje stil ineens een heel directe impact. Het heeft uiteindelijk allemaal niets met mij te maken. Ik moet gewoon schrijven en dat kan ook in stilte.
Echte stilte is soms een weelde.
Als het echt stil is noemen we het ook een handicap.
Ja, ik blijf cryptisch, maar indruk maakt het wel.
Ik wens hem veel sterkte!
Fred van Rooij | woord & beeld
