Ik snapte het niet, echt niet.
Het hele gesprek ging langs mee heen en hoe ik mijn brein ook doorzocht, het klikte nergens. Ik keek nog eens om me heen. Was ik wel op de goede plek. Ik zag de burgemeesterkamer en dat klopte, ik was op de goede plek. De gemeentebaas keuvelde rustig met collega?s van de lokale pers, en ik keek als een aap in het overbekende roestige horloge. Het persgesprek was nog niet begonnen, dat had ik dus goed begrepen. Maar toch ratelde iedereen er lustig op los.
Ik hoorde hoedjes.
Ik snapte er niks van. Wat is er met hoedjes?
Ik had iets gemist dus, maar kon niet verzinnen wat. Het was toch gewoon een dinsdag? Een gewone dag in de week met als bijzonderheidje het wekelijkse persgesprek. Wat kon ik dan voor wereldnieuws gemist hebben.
De collega?s zagen mijn vraagtekens.
Prinsjesdag!
Aha, dat was het dus. Het was Prinsjesdag gisteren.
Lekker boeiend dus?

