Een lange rijzige gestalte, grijs haar en simpel gestoken in spijkerbroek en shirt. De zaal is stil.
Een tip van de sluier.
Het land van Maas en Waal.
Zijn stem heeft nog niets aan kracht ingeboet.
Geboren in 1944 en nog geen kaal plekje. Je zou het niet zeggen. Of kent hij het geheim van de eeuwige jeugd? Vanaf de jaren zestig is hij al actief. Vaak succesvol en soms niet. Vaak toerend en soms ook niet.
Hij is de man van de gitaar en de ogenschijnlijk simpele liedjes van Lennaert Nijgh. Nu staat er achter hem een band van formaat.
Jan Hendriks.
Jan de Hont.
Ernst Jansz.
Zomaar wat namen.
Het simpele hoempapa geluid is er vanavond niet. Nou ja, soms even wel. Maar veel nummers zijn in een weergaloos nieuw jasje gestoken. Een violiste steelt de show. En de rijzige man zingt en overheerst met een simpel gemak.
Ik ben niet van zijn generatie. Te jong. Maar elke nummer ken ik, en wie niet eigenlijk. En daarom ben ik er vanavond. Toen hij blowde en de wierook aanstak lag ik in de wieg. En als ik ouder zou zijn dan was de flower power vast aan mijn dorp voorbij gegaan. Later pas leerde ik zijn nummers kennen. De man en zijn gitaar bracht mij in vervoering. En vanavond weer.
Maar nu is het niet alleen de man en zijn gitaar die de show steelt. De muzikale arrangementen op de oude beroemde nummers brengen een zevende hemel in het theater. Zwevend gaat het publiek mee op een muzikale reis door heden en zeker ook het verleden. Tien minuten van mijn huis, en twee uur lang ben ik even niet op aarde. Zachtjes mompel ik de nummers mee. Ik ken ze bijna allemaal. Hoe vaak heb ik niet met een gitaar voor de spiegel gestaan, net doen alsof. Soms ook met een tennisracket.
Zijn LP op de speler en maar oefenen.
Maar ik kan niet zingen, laat staan gitaarspelen. Ik ben geen artiest. Alleen een luisteraar.
Het eindigt zoals het vroeger was.
De man en zijn gitaar, alleen op het grote toneel.
Verdronken vlinder.
Testament.
Ik kan alleen luisteren en ademloos toekijken. En met mij honderden mensen. Al veertig jaar de zalen platspelend. Eeuwige jeugd.
Hij heeft dat.
Boudewijn hij was groots.
