We waren op de ANWB kampeerdagen. Ze hadden daar caravans en tenten. Tweedehandse caravans, welteverstaan. En dus waren er ook tentenmensen en caravanmensen. Dat zijn verschillende mensen, dat ziet bijna iedereen. Gewoon op de details letten en je ziet het.
Goed.
Nu kan het gebeuren dat tentenmensen caravanmensen worden, met eventueel een tussenstap in een vouwwagen. Vouwwagenmensen dus. Eigenlijk twijfelaars. Te groot voor de poppen, te groot voor de merels, te klein voor de liefde, te klein voor de kerels. Om maar even Paul van Vliet?s Meisjes van dertien te gebruiken. Ze willen het een en ook het ander. Nou ja, gewoon vouwwagenmensen dus.
Maar het gaat niet over vouwwagens en hun mensen.
Tentenmensen worden dus caravanmensen. Maar caravanmensen worden nooit tentenmensen. Als je eenmaal vloerverwarming hebt in je mobiele huis wil je natuurlijk niks anders. Caravanmensen en ook tentenmensen die caravanmensen worden willen eigenlijk alleen maar luxe. Zij hebben aan een groot veld genoeg. Lekker met zijn allen en dan maar badmintonnen. Of braden op de Party Grill. Zoiets dan. Maar vooral samen.
Tentenmensen zijn zonderlingen. Wij dus ook.
We gingen voor een ruime tent en komen terug met een kleine. En allebei dolgelukkig. Da?s raar. Zonderlingen dus. Een kleine camping hebben we het liefst. Nou ja, nog liever geen camping. Maar in ieder geval zo primitief mogelijk.
Zo willen tentenmensen het. Terug naar de oertijd.
Wel met een elektrische koelbox trouwens. Want laten we wel wezen: witte wijn moet je koud drinken.
Fred van Rooij | woord & beeld
