Zo al wat later op de avond begint het meestal en het is een gevoel dat niet te negeren valt. Langzaam komt dat gevoel mijn lichaam binnen. Direct na de eerste tekenen begint het ongemakkelijke gevoel. Eigenlijk wil ik het gevoel weg hebben maar dat lukt domweg niet. Onrust volgt daarna, gevolgd door het ijsberen.
Vanavond dus ook. En niets is er aan te doen. Liever ga ik slapen maar het diepliggende gevoel wordt alsmaar sterker.
Na het ijsberen begint het speuren. En soms stuit ik dan op vervelende problemen, zoals een lege koelkast.
Geen voer in huis dus.
Maar de trek knaagt. Honger hebben ze namelijk alleen in Afrika.
Koelkast leeg en de voorraadkast ook.
Op een lullig blikje cocktailworstjes na. Precies iets waar ik geen zin in heb.
Goed.
Ze liggen nu te borrelen in de pan. Honger maakt zelfs die worstjes lekker.
Fred van Rooij | woord & beeld
