Koken is een kunst.
De echte voedseltovenaars weten dat. Maar ik heb het even alleen over een prakkie dat opgewarmd moet worden. Kan iedereen, lijkt mij en zelfs ik. Maar dat is niet het echte probleem.
Ik kan koken dat is een feit. De familie ontbeert niets aan tafel. Goed ik geeft toe wel vaak hetzelfde elke week maar wel gezond en voedzaam. Een kunstenaar achter het fornuis ben ik niet en word ik nooit.
Het probleem is de pannenlap. Groot is het ding niet en toch gaat het bijna elke avond in de fik. Hoe het kan begrijp ik nog steeds niet. Ik doe het goed volgens mij en de vlammen slaan niet langs de pan. Maar met enige regelmaat stinkt het in de keuken waarna ik met een zoekende blik de pannen afzoek naar verbrand voedsel. Niks te vinden natuurlijk, slechts de pannenlap.
Maar op zich werkt het geblakerde ding nog prima, zolang het duurt.

