Fred van Rooij | woord & beeld

Het valt me op dat veel mensen van hun eigen woonplaats weinig historisch besef hebben. Hoe ik dat weet? Oké dan. Ik ben er zo een.
In al die jaren dat ik hier woon ben ik nog nooit in de enige molen ? de Eendracht - van de stad geweest. En het kreng is elke zaterdag open. Er zit in restaurant naast en tot voor kort haalde ik het dierenvoer aan de voet van die korenmolen. Schande dus. Mogelijkheden genoeg.
Goed.
Ik werd er dus enkele weken naar toe gesleurd door Blondie. Zelfs zij schaamde zich voor mij. Stel je even voor hoe erg ik me dan wel niet moest schamen. Maar ik ben er geweest en verdomd het is de moeite waard. Als straf ben ik dan maar donateur geworden.
O ja, het kreng maalt meel en daar kan je dus lekkere pannenkoeken van (laten) bakken.
Nu wil het geval dat er in Aarlanderveen (zeven kilometer van hier) de enige nog in werking zijnde molenviergang ter wereld is. En ja ook hier hetzelfde laken een pak. Ik heb ze alle vier regelmatig gezien vanaf een weg rijdend met honderd kilometer per uur waar je er maar tachtig mag. Al eeuwen staan die molens er.
Dus een extra straf voor mij.
Vandaag dus de molenviergangwandelroute gewandeld. Dit was evens de eerste wandeling van het jaar en het was ijskoud in de polder. Maar de benen hebben bewogen en ik moet erkennen dat molens best leuke dingen zijn. Zeker als ze draaien dan. Dat ?zwoeii? geluid. Heerlijk.
Conclusie: ze konden vroeger mooie dingen maken.
Hoofdconclusie: kijk wat vaker rond in je eigen omgeving!